«Куҷост он саг аст, дафн": phraseologism арзиши

Бисёр вақт суханонро дар сохтори монанди ба маънои умумии онњо вобаста нестанд дар бар гирад. Мо, мегӯянд: «ки дар он pinches пойафзоли ба«, бо ишора ба маҳалли дафни аст Пет нест.

Арзиши аз ифодаи

Кӯшиши барои фаҳмидани ин масъала, одамон гузошта нусхаҳои пеш гуногун, бо дарназардошти ҳамаи ҷанбаҳои имконпазир. Ва чун аст, фаҳмиш нест, вақт ба гӯянд: «Ин ҷо pinches пойафзоли!» Ин маънои ин лаҳҷаи «ҷонибдори» чун «барои фаҳмидани моҳияти ҳодиса, аз он", "даст ба ҳақ аст."

Ин ибора метавон муайян карда мешавад ва он чӣ аст, аз ҳама муҳим, бунёдӣ ба ягон масъала, яъне, Ман моҳияти он, сабаб, нияти чӣ рӯй медиҳад иҳота кардаанд. Масалан, шахсе, фикрронии-фикрронии, ки ӯро дар вазъияти ё падидаи ташвиш, ва он гоҳ, ки агар назари Ӯ кушода шуд, ва он буд, ки дар он саг, дафн карда мешавад.

Вале, он метавонад бошад, нест, мушкилоти ҷаҳонӣ, ва саволи истеъмолӣ: он ҷо, барои мисол, нопадид рӯзнома мактаб писари кард. Ва агар шумо ногаҳон пайдо, ки худи ӯ ва пинҳон, зеро аносири сабт вайронкуниҳои даст дод, ба шумо хоҳад фаҳмид, ки pinches пойафзоли аст. Маънии phraseologism Ва дар ин вазъият бо таъсиси ростӣ иброз намуданд.

etymology

Ин изҳори маъмул бой дар шакл пайдоиши аст - якдигар шавқовар.

Баъзе муњаќќиќон чунин мењисобанд, ки аз лаҳҷаи нусхаи карбон аз Ҷадвали Der Олмон DA Hund begraben, айнан тарҷума аст, ки маънои «ки дар он (ё - чӣ аст) ба саг дафн аст", ", ки дар он, ва сипас дафн саг».

Олими Arabist Николас Vashkevich дар ҳама боварӣ дорам, ки ин ибора ба он ё саг ва на instillation худ накард. Дар забони арабӣ калимаи «zariat» маънои ниятҳои, сабаби, боиси. A ҳамсадо "саг" калимаи расмии "Sabekov» - «гузашта» (ба монанди забони англисӣ perf). Ба маънои аслии ин ибора «Ин аст он чӣ сабаби ин падидаи пеш буд."

Дар байни забоншиносон аз фикри онҳо, ин ибора аз луѓати шикорчиён аст. Гӯё, ки мубталои рӯҳи хабис парҳезгорӣ, ки маълум аст амонати ганҷҳое, covertly, то ба нодонӣ, ба онҳо занг «сагон сиёҳ", дар сурате ки худашон хазинаҳои - сагон. Ҳамин тариқ, ба забони шикорчиён бо истилоҳи "тарҷумаи": ". Ин ҷо ганҷинаи дафн шудааст»

Вале, ҳастанд нуқтаҳои дигар назари нест. Хеле ошиқона бештар аз ду тавзеҳоти etymological phraseologism », ки дар он pinches пойафзоли аст." пайдоиш Ин аз лаҳҷаи "бахшидашуда" вафодорӣ саг.

Қадимтарин нусхаи Санаҳои бозгашт ба ҷанг мавъиэа ҷазира. Пеш аз он ки ҳалкунанда ҷанг ҳарбӣ-баҳрӣ аз юнониён гузошта ҳамаи «ғайринизомӣ», ки наметавонанд барои иштирок дар он, дар киштӣ ва рафта, ба ҷои бехатар мебошад.

Дар Xanthippe, падари Pericles, як саг дӯстдошта, ки хоҳиши на ба қисми бо молик, ҷаҳида ба дарё ва пас аз қаиқ шино дошт. Ва даст ба замин, ки ӯ аз камоб ба ҳалокат расидааст. Ба ҳайрат Xanthippus дафн саг ва фармон барои сохтани ҳайкали ба вай - дар ҷашни солгарди ин бахшидани. Ин аломати он ҷо pinches пойафзоли, дароз фоизҳо нишон дода шудааст.

Дар Қиссаи дуюм аст, ки бо саг фармондеҳи Австрия Zygmunt altensteig алоқаманд бошад, ҳамроҳаш дар тамоми маъракаҳои. Дар яке аз онҳо як ҷанговари дар изтироб хатарнок буд. Аммо саг содиқ бо ҳаёти худро барои наҷоти соҳиби. Altensteig низ қабри Пет шумо ва Наҷотдиҳандаи муҷассамаи меороянд. Бо вуҷуди ин, бо гузариши вақт пайдо ёдгории табдил ёфтааст, хеле душвор, зеро танҳо чанд одамон медонанд, дар ин ҷо ва метавонад онро ба сайёҳон нишон. Њамин тариќ, ибораи «ки дар он pinches пойафзоли, аз« маънояш «ба пайдо кардани ҳақиқат", "то чизеро ёбед, ки Ӯ мехост, таваллуд шудааст."

Синонимҳо

ибораҳои тафсири ҷолиб аз арзиши монанд ба баррасӣ, мумкин аст, дар адабиёт, ва дар баромади ёфт. Гуногун дар як падидаи ҳамон изҳори ногаҳонӣ. Масалан, муфаттиш мехоҳад, ки ба пайдо ҷо pinches пойафзоли дар бораи даромади маҳбус аст. Азоб аз ҷониби ин савол, ки ба ақида, ки ба расми аз, ки метавонанд ба мегӯям, ки «дар он pinches пойафзоли" дар ин пойтахтҳои.

Камтар равшан маънои ибораи «ба сабаби амалҳое, ҳамаи fuss пора аз" аст, аммо дар вазъи муайян кардан мумкин аст, инчунин аст, ки дар маънои «носиху» истифода бурда мешавад: дар физика "Deuce? Хуб, он гоҳ аз он фаҳмо, ба сабаби он чӣ fuss шикастанд. »

Дар «Луғати русӣ лаҳҷаи« Elistratova собит їумла: «Ин ҷо саг fumbled» - бо қайдҳои дахлдор, ки ифодаи а) лаҳҷаи-ҷавонон аст, playfully тамасхуромез; б) дигаргунсозии punning лаҳҷаи адабӣ маълум аст. Дар муаллифии ибораи қоил ба MS Горбачёв, ки дар он гуфта ё нохост фармоиш сари вақт дод, ё дидаву дониста нодуруст. Дар ҳар сурат, баъд аз баёни дабдабаю иловагӣ пайдо кардааст: мегӯянд, ки он ҷо саг fumbled, чизе дар торикй ва берун аз бадбўй, чизе ба хост ва роҳи чӣ ҳодиса рӯй аст.

мухолифи

Агар аз лаҳҷаи », ки дар он pinches пойафзоли ки" маънои сурати асоснок ё падидаи, дараљаи муайяни возеіият, ки «қонунӣ» phraseological antonym аз ифодаи фикри худ наметавонад ҳамчун "пур (бигзор) Ба туман». Хизмат Ин аз лаҳҷаи истифода мешавад, агар он ба хилофи меояд, дар бораи ворид намудани ambiguity ба чизе, ки агар касе мехоҳад чизе ба шакку, љорї намудани касе ба гумроҳӣ мекашанд.

Дар vernacular имрӯза, махсусан дар байни ҷавонон, низ баён умумӣ бо калимаи «туман» ва бо арзиши ҳамин нобоварӣ дар баъзе маврид «туман зиччи». Дар асл монанд ба он аст, истифода бурда мешавад ва якбора «ҷангал торик": "Хуб, шумо дарк чӣ хандовар бо муаммои? - Биё дар бораи он! ҷангал Dark ... "

Истифодаи ифодаи дар адабиёти

Phraseology тасниф чун «китоби" ба забони русӣ, хеле камтар аз гуфтам, ҳар ҳол, онҳо ба як қабати stylistic муайян ташкил медиҳанд. Чунин ибораҳо метавонанд шартҳои дар илмию журналистӣ, алоқа расмии корӣ истифода бурда мешавад. Масалан, дар мақолае дар бораи лаҳҷаи муаллифони русӣ менависанд: «Ин аст, ки дар pinches пойафзоли» - аз лаҳҷаи, аст, ки як нусхаи карбон забони олмонӣ ».

Ҷолиб аст, ки бо истифода аз ибораи мушоҳида ки дар журналистика VI Ленин. Ӯ бо ишора ба рақиби навишташудаи Ӯ мебошад, менависад: «... шумо фаромӯш кардаанд, ки чӣ тавр истифода бурдани як нуқтаи инқилобӣ мақсади арзёбии чорабиниҳои ҷамъиятӣ. Ин ҷо носиху масъала аст! ».

Бо вуҷуди ин, истифодаи васеъ аз ҳама ба ибораи «ки дар он pinches пойафзоли ба« аст, ки дар адабиёти ба мушоҳида мерасад. Ин аст, ки вариантҳои гуногун истифода бурда мешавад. Он рух медиҳад, барои мисол, дар шакли «Он чӣ аст, ки саг дар ин ҷо дафн карда мешавад».

Истифодаи ибораҳое дар суханронии қабеҳ,

Бисёр вақт, ба хотири ба даст овардани таъсири муайян, ба мо лозим аст, то мустаҳкам намудани ифодаи. забони суханони оддӣ кофӣ барои ин мақсад нест. Бештар concisely, равшан ва эмотсионалӣ садо аз он аст, ки агар аз он истифода изҳори машҳур.

Аксар вақт, онҳо, ки агар аз ҷониби худ ёд, бе кӯшиши зиёд. Ин танҳо исбот мекунад ва тасдиқ ҷои табиӣ дар забони он аст, ки дар якҷоягӣ маълумот ишғол намояд.

Дар суханронии бароед не-не ва ибораи «дар он pinches пойафзоли ба« садо хоҳад дод, ва аз он чӣ дар соҳаи маориф вобаста нест, ва ё дар бораи вазъи иҷтимоӣ, на синну соли нотиқ - то органикӣ истифодаи он.