Дар Ҳикояи Aleksandra Sergeevicha Pushkina "хонумаш ба канизе»: тафсири, љамъбаст

Пурраи бемулоҳиза, юмор ва содда будани Русия Пушкин "хонумаш ба духтар». Тафсирњои, ки як бор аз нашри романи буданд, маҳсулот ҳамчун инноватсионӣ ҳам дар қисми ду шакл ва мазмуни мавқеъи. Дар маҷмӯъ, «Belkin», ки дар он сохтор ва ин кор аст, - аввалин таҷрибаи prosaic Пушкин, нурро дида. навоварӣ Александр кадрӣ дар адабиёти чӣ гуна аст, ки намунаи достони «ба хонумаш ба канизе» таҳлил менамояд. Мунаққидон мегӯянд, бечунучаро ба бетакаллуфи ва дар айни замон, ба умқи маънои. Биёед ин љанбањои дида бароем.

навиштани маќола

Boldin Тирамоҳ ... Ин яке аз давраҳои истеҳсолӣ бештари Пушкин аст. рафта, «Belkin" Дар ин вақт, аз ручка олиҷаноби худ. Бурда, дар миёни табиат, дар иҳотаи рангҳои равшани тирамоҳ, тамошои ҳаёти деҳа, Русия, дур аз ҳаёти Петербург бо назорати доимии аз ҷониби полис пинҳонӣ, нависандаи ин ҷо истироҳат аст ва навишт: «Чӣ муддат пеш кард нависед нест». Дар се моҳи кӯтоҳ A. С. Пушкин ҳам корҳои шоирона ва драмавӣ меорад. Ин аст, дар ин ҷо, дар Boldin, нависандаи худро ҳамчун нависанда мекӯшад.

Ба андешаи, ки насри бояд содда ва мухтасар бошад, Пушкин ба зимма муддати дароз кунад, ин бор кард, бо дӯстони худ мубодила нест. Нависандаи чунин мешуморад, ки он ҳайвон, бояд ба воқеият Русия тасвир бошад, пас он чӣ ба он аст, ки бе зиннати. Роҳи навиштани насри бадеӣ осон набуд, чунки дар ҳоле, баланд бардоштани афзалият барои назм ва дахлдор бо забони шоирона. Пушкин вазифаи хеле мушкил барои идора кардани воситаҳои забонӣ, то ки онҳо ба "забони андеша" муносиб буд.

хулоса

Бо ишора ба охир роман дар силсилаи "ба хонумаш ба духтар». Тафсирњои мегӯянд, ки он ба осонӣ ба хондани буда, дорои қитъаи оддӣ.

Ин кор аст, дар бораи ду оилаҳои фуруд: Berestovs ва Murom. Онҳо даст нест дар баробари. Дар аввал мардро оила овард, то писари Alex. Лиза - духтари дуюм. Падарони Landlords хеле гуногун аз ҳамдигар мебошанд. Агар Berastau як соҳибкори муваффақ, ӯ дӯст медошт ва дар минтақаи эҳтиром, ба Murom - намояндаи хос аз синфи кабул - роҳбари inept, як мардро воқеӣ.

Ҷавон Berastau омода шудан сарбоз, балки падари андешаи, ӯ нигоҳ медорад, хеле мисли писари дар деҳа нест, ғайри Ӯ. Хуб, ки бо намуди он медиҳад, Алексей маъмул дар миёни духтарони gentry маҳаллӣ. мавҷудияти он Лиза Muromskaya мефаҳмад, ки аз канизе Настя (дили худ низ ром шуда буд устоди ҷавон). Вай роҳи тасвир Алексей хонумаш худ, ки барои ӯ, ки ӯ низ як беҳтарин ошиқона гардид. Лиза, умед ба пешвози бо Berestove ҷавон пинҳоншуда костюм деҳқонии меравад ва ба Вудс, ӯ дар куҷо истифода водоратон.

Ҷавонон ҷавобгӯ ва дар муҳаббати афтод. Ҷавон Muromskaya назар мерасад, духтари оҳангар маҳаллӣ Akulina. Алексей мекунад мақоми иҷтимоии вай ваҳширо нест, ки ӯ иштиёқманд идома вохӯрӣ бо духтар. Дар рафти муқаррарии чи бо садамаи халал расонад. Дар рафти шикор муштараки Muromsky аспи басту, барои кӯмак ба назди Ӯ омада Berastau - ва сар ба гарм кардани пайванди миёни онҳо. Ҳамаи ба он расид, ки онҳо ба издивоҷ фарзандони худро розӣ буд.

Ташрифоваранда падараш ба даст нашуст, ба Murom, Alex мефаҳмад, ки ба донишҷӯёни хориҷӣ Akulinu: зани намуди зоҳирии онҳо, affectations сахт васиятро дар давоми суҳбат. Вохӯриҳо ҷавонон идома дорад. Alex қарор издивоҷ деҳқон, чунон ки дар номаи худ хабар. Ташрифи қоил ба Murom, ки ӯ ба талаботи Лиза Akulina-хондани номаи худ.

Аломатҳои асосии

Дар ин ҷо як зан аст - дар Пушкин "хонумаш ба духтар». Content, ки мо мебинем, аз ҷониби маънои иловагї душвор нест, ҳама ба таври равшан инъикос ҳаёти муқаррарии мирон ва дењќонони.

Биёед аломатҳои достони бунёдии бештар дида бароем. Лиза Muromskaya - ҳабдаҳ соли сола, духтари кабул. Ман бояд гуфт, ки А. С. Пушкин - аввалин, ки дар бораи духтари як заминдор сухан ронд. Ин ва Татяна Larina дар "Evgenii Onegine». Ин духтарон пок аст, орзуву ҳастанд, ки онҳо то романҳои Фаронса оварда шудаанд. Дар айни замон, Лиза қодир ба дӯст ҳақиқат аст, дода ба ин маъно, ки намедонад, ки чӣ тавр ба дурӯғ ва dissemble - ҳамаи эҳсосоти самимӣ ҳастанд. Он бояд гуфта шавад, ки ба он аст, низ хеле маккорона амал. меъёрҳои ахлоқии, ки дар асри XIX ба вуҷуд дошт, имкон надод, ки духтар ба даст бо як марди ҷавон бе декларатсияи ва муаррифии шинос, то Лиза ва меояд, то ки бо як мазҳака аз Тахташро.

Дар қаҳрамони навбатии маќола »ба хонумаш ба канизе», ки тафсирњои ҳамеша мусбат - он Алексей Berestov. Дар аввал, хонанда мефаҳмад, дар бораи он аз даҳони Nastia, ки бандаи Лиза. Ин heartthrob худ impregnable, фаро бо асрори гуногун аст. Дар ҳақиқат, одам ҷавон - марди ҷавон Шарора қодир дар ҳақиқат меҳрубон, самимӣ, гузоштани на дар бораи як доираи синф.

хеле гуногун - падарон ҷавонон, аз як тараф, хеле монанд, дар (тЌЌ, омӯзиши якумрӣ дар бар танҳо кӯдакон, меҳмоннавоз, шӯҳратпараст), вале аз тарафи дигар аст. Ин тарзи кишоварзӣ таъсир мерасонад. Агар Berastau - ташаббускори дар фаъолияти хољагидорї, ки бомуваффақият ва шукуфон, ки дар Murom маҳфилҳои ахлоқи англисӣ доранд, оварда на ба бартарӣ: ҳатто номи гузошта буд. Бо вуҷуди ин, ки сулҳ, landlords дарк намоянд, ки онҳо метавонанд барои эҷоди як иттиҳоди хеле тавоно бо ёрии фарзандони издивоҷ.

таҳлили мазмуни

"Хонумаш ба канизе» - роман, parodying бисёр машҳури «салиб-буридани» мавзӯъҳо. Пеш аз ҳама, ин мавзӯъ аз ду оила ҷидоли, ки ба Шекспир меравад аст. Бо вуҷуди ин, Пушкин reinterpreted достони, ва достони бо мусолиҳа ва иттиҳоди хушбахт ҷавонон мерасад.

як мавзӯи аслии вуҷуд дорад: «хонумаш ба канизе» ба миён ва мушкилоти иҷтимоӣ. Дар бораи ин муҳаббат нобаробар ҳатто Karamzin дар машҳури «камбизоат Лиза» навишт. Бо вуҷуди ин, Пушкин боз мебозад, бо ќитъаи, ва достони тавр бо холигии фоҷиавӣ дар асоси фарќият дар пайдоиши аломатҳои хотима надиҳед. Не тасодуфан ба унвони ва epigraph ба романи: онҳо нишон медиҳанд, ки дар баробари ба ороишоти, деҳа ва кабул, Лиза аз чизе Akulina беш гуногун - самтҳои иҷтимоӣ ҳифзшуда.

асолати жанр

Бо жанр «хонумаш ба канизе» - ҳикояи. Биёед ба ин исбот. ду хусусияти асосӣ омехта storyline аудио вуҷуд дорад, ки бо аломатҳои онҳо аз болои маҳсулот бетағйир боқӣ мемонад (дар муқоиса, барои мисол, романи).

Чӣ муҳим аст, чизи дигаре аст, Пушкин муқоисакунӣ ба ҳаёти воқеӣ ошиқона ба вай, чою аз тарафи муаллифони гузашта. Барои хонанда, ӯ кӯшиш мекунад, то расонидани паём дар бораи пешгўинашаванда ҳаёт, имконнопазир аст, ки ба он аз сарзаминамон дар як доираи муайян. Аз ин рӯ, баъзан ба масхара рӯирост хусусиятҳои корҳои ошиқона.

Мисоли равшани ҷавонон аккос тӯс аст, - ба пурасрор, ки боиси ҳаёти ҳам наҷво мекунанд, ки бо як бегона дар Маскав мувофиқ. Бо вуҷуди ин, ки ӯ дилчасп, марди ҷавон самимӣ, ки бо Тан дар рӯи ба вуљуд меояд (ин муфассал тамасхуромез таъкид falsity доварии ибтидоии хонанда) аст.

Таҳлили воситаҳои бадеӣ

Вобаста ба истифодаи воситаҳои баён, аст, ки Пушкин хеле бахил нест. Барои ноил шудан ба соддадилй ва наср, ба изофабори ба тавсифӣ бо маълумоти нолозим нест, муаллиф истифода мебарад, ороиши шоирона. Ӯ ин суханонро гуфт: «бадеӣ бояд суруд нест ва гап."

Пушкин рад фарёд, маҷозҳои боғҳои, Муқоисаи рафтор он буд, ки барои мисол, дар Karamzin. Ин аст, ки кори «хонумаш ба канизе», инчунин дар тамоми силсилаи «Афсонаҳои Belkin" бахиливу мумсиқӣ ВАО гуногуни бадеӣ. Ошноӣ бо аломатҳои рафтан бе preliminaries нолозим - ба хонанда фавран дар достони таъмид.

Ба диққати асосии аст, нависандаи месозад тавсифи муфассали намуди зоҳирӣ ва портрет равонии аломатҳои ва амалҳои худ, ки тавсиф хислати хеле беҳтар аз суханони оддӣ нест.

Ҷойгир дар «Афсонаҳои Belkin"

"Хонумаш ба канизе" пурра "Belkin» тасодуфӣ нест. Ин гуна нуқтаи ҳамаи ин афсонаҳои, complementing ба онҳо ваҳй хонанда ба умед беҳтар аст. Дар муқоиса ба «Эй Ӯстод! Station», волидон ва фарзандон доранд, мепайванданд, ва сарнавишти тавр бо рафти ҳаёти дахолат намекунанд - Лиза меорад худ, либос иваз вай, бозӣ нақши.