Шарқшиносӣ номҳои занон - ва махсусан мушкилоти

Ҳар падару модар кӯшиш мекунад, то фарзанди шумо аст, на танҳо зебо, балки низ номи аҷиб, ки муносиб дар хусусият ва меъёрҳои дигар. Дар замонҳои қадим, кӯдак ҳеҷ яке дода шуд, вале номҳои якчанд, ки на танҳо аз тарафи кӯдак доранд, аммо аз тарафи оилаи худ муаррифӣ карда шуд. Рӯйхат ҳар як нафар аз ҷумла вобаста ба шароити табиї, воқеаҳои муҳим, иҷтимоӣ ва афзалиятҳои динӣ буд. Биёед ба номҳои занон шарқи дида бароем.

Барои оғоз бо онҳое, формула, ташкил ки дар Шарқ, аз он дар як системаи, ки ба кишварҳои Ховари Миёна ва Шарқи Дур дароз аст. Пас аз ҷорӣ намудани дини ислом дар ин манотиқи оғоз ба пайдо номҳои арабӣ, ки боиси баъзе нофаҳмиҳо фарҳангҳои. Дар ташкили сохтории номҳои мураккаб буд, чунки номҳои занон шарқи кишварҳои араб доранд, сохтори мураккаб аз ҳама, ки дар ташкил шуд кунун мисли асрҳои миёна.

ҳастанд достонҳои гуногун, танзими анъана ва қоидаҳои бо номи интихоби нест. Масалан, дар Миср қадим, номи кўдак дар рӯзи ҳафтуми таваллуди ӯ дода шуд. Чорабинии мазкур умин солгарди ҷашни дахлдор. Дар маросими асосии чунин аст: Хӯроки асосии барои кӯдак ба занони шарқшиносӣ - модари Ӯ ва касе, ки дар бораи таваллуд ҳафт шамъ кӯмак номҳои эњтимолии сабт шудаанд. Баъд аз ин, ки онҳо дар ыуттии зебо, гуна, ки вобаста ба љинси кўдак монеъ шудаанд. Агар духтар таваллуд мешавад, зан дар шамъ Kullu ниҳод. Агар писаре таваллуд мешавад, ки зебоиҳои шарқшиносӣ ёфт ibrik зебо ва шамъро дар он ниҳода бошад. Баъд аз пухтан, шамъ, ignited шуданд ва кўдак номи, ки дар бораи шамъ фурӯзон хеле дароз навишта шудааст дода шуд. Он ки имон шуд, ки дар ин роҳ зиндагии кўдак дароз ва хушбахт хоҳад буд.

Номи, ки кӯдаки зикр ёбад, хоҳад дастури тамоми зиндагии ӯ. Дар робита ба ин, он бояд sonorous ва шево бошад, ва барои ҳифзи мардум аз таъсири шифоњї. Масалан, писарон номҳои ки карнай фавҷҳои ва далерӣ интихоб шуданд, дар ҳоле, ки номҳои занон шарқи бояд садо melodic, melodiously, инъикос менамояд femininity ва зебоии, ки дорои як духтар.

Бо вуҷуди ин, на ҳамаи сокинони Араб мусоиди қадим ба духтарони худ. Ин аст, низ ба номи иброз намуданд. Барои намуна, як духтар бо номи Bagida ё Dzhusama, ки ба маънои «unloved» ва «даҳшатнок». Албатта, дар гуворо шунидани сухани ҷарангосзанандае дар ин ҷо ва нарафт. Бо вуҷуди ин, бисёриҳо ё ақаллан ба дили ӯ (Фарид АМАЛ, дӯзах) азиз, номҳои занони шарқи Русия баъзе занон маъруфи муносибати гуногун ба пайдоиши ин духтари дар оила содиқ бештар нест, буданд ва ба онҳо номҳои шарики паёмбар (Марказӣ, Оиша, Марям ва Зайнаб) номида мешавад euphony (Tumadyr, ПАДАР, Fureya).

Бо вуҷуди ин, чун он метавонад номҳои зебо садо духтарон шарқшиносӣ бояд худро даъват накун фавран, то ба фарзандони худ. Аввалин чизе, ки ба инобат гирифта минтақа истиқомат ва будубоши эҳтимолии фарзанди шумо дар оянда. Ин мумкин аст, то ки исми ки дар кишварҳои араб, ки оҳангҳои шево, он солим бошанд нодуруст ва ҳатто бемаънӣ аз аврупоиҳо.