Аз лаҳҷаи ҳайвонот: мисолҳои ва арзиши

Phraseology - як анбори ҳикмат гуна одамон. Ташкил баён, фарде хеле гуногун аз он дар назари аввал ба назар мерасад, маънои - ин аст, ки чӣ медиҳад забони беназир. Ҳамаи қавмҳо доранд prigovorki, масалҳои, маҷозҳои оддӣ, ки гӯё ҳайвонот тавсиф меёбад. Бештари вақт чунин ибораҳо вобаста ба хусусияти ҳайвонот муайян, одатҳои ва хусусиятҳои худ. забони русӣ бузург ва тавоност, ҳамин тавр не? Он чӣ дар он дар бораи ҳайвонот лаҳҷаи ҳаст? Ва агар онҳо ягона мебошанд, ё дар дигар халқҳо пайдо кард?

Муќаддима ба phraseology

Якум, шумо бояд Ҷадвали он чӣ аз лаҳҷаи аст. Забоншиносон фаҳмидани ин мӯҳлат ягон ибора бадгумонӣ, ки оё он як масали ё суханро, аз лаҳҷаи (ҳамчун қисми таркибии ва тағйирёбанда), як ибораи маъмул (аз фаъолияти адабӣ, муаррифии шифоҳӣ ва ғайра) мебошад. Ин аст, ки мо аз ҳуқуқи дароз масъалаи баррасишаванда Ибораи классикӣ ба иқтибосҳо аз қиссаҳо ва афсонаҳои афсона доранд. Ҳамин тариқ, лаҳҷаи бо номҳои ҳайвонот шудан, бе муболиға, дар як фасли алоҳидаи phraseology.

кӯшиши тасниф

Одам ҳамеша аз тарафи бародарони худ хурдтар иҳота шудааст. Аввал ваҳшӣ, сипас ром. Бо мурури замон, менигарист одатҳои сагу, Ӯ ба онҳо нисбат ба шахсоне, ки бо зуҳуроти атроф, ва дар асоси мушоҳидаҳои мазкур, буданд, лаҳҷаи, аз љумла ба номҳои ҳайвонот вуҷуд дорад.

Онҳо метавонанд ба бисёре гурӯҳ тақсим кард:

• Дар бораи сагу (гурба ва саг).
• Дар бораи ҳайвоноти ваҳшӣ (мисли гург гурусна).
• Дар бораи паррандагон (модари cuckoo).
• Дар бораи ҳашарот (иҷборӣ як магасе).
• Дар бораи моҳӣ (на моҳӣ ва на гӯшти), ва ғайра. D.

Илова бар ин, лаҳҷаи ва як воҳиди stylistic: баъзе аз онҳо пайкарниг. (озод ҳамчун парранда), дигарон - бароед бештар (ба монанди моҳии дар рӯи ях), ва ҳам ба дигарон пурра vernacular (пӯст чун буз хокистарӣ).

пайдоиш

Албатта, ба назар лаҳҷаи дар бораи ҳайвонот бе рафтан ба таърихи пайдоиши худро комилан имконнопазир аст. Баъзе ибораҳои ҳамчун хос хислатҳои баъзе ҳайвонот пайдо: Рӯбоҳон маккор, дар ин ҷо гирифта, намоишро, ки шахс метавонад макру "рӯбоҳ»; hares, дар навбати худ, хеле кам нишон мӯъҷизот далерӣ, ки чаро хусусан ҷасорат нест, чун анъана ба онҳо мегӯянд, ки онҳо "тарсончакон ҳамчун hares».

Манбаи дигари phraseology - мифология. Дар хурӯс франкҳо қадим рамзи Perun буд, худои раъд. Ва раъду барқ аз сӯхтор аксар вақт боиси, бинобар ин ассотсиатсияи парранда бо оташ, ва аз ин рӯ ибораи «бигзор хурӯс сурх" маънои "ба танзим оташ».

Оё забон ва анъанаҳои халқҳои таъсир намерасонад. Масалан, яҳудиён одат ҳамасола қурбониҳои ба Худо, ки дар гумон буд, ки ба гуноҳи худ наҷот диҳад. Чун анъана, бар қурбонгоҳи ӯ бо буз, ки овозаи он ҳамчун буд, ба зиммаи «scapegoat». Одат дароз аз ғайб, аммо шахсе, ки дорад, барои хатогиҳои ва гуноҳҳои дигарон пардохт аст, ки ҳанӯз ном, то.

Баъзе аз ҳайвонот «ҷазо» буданд phraseology барои нақши ӯ дар ҳаёти одам ишора мекунад. Асп, ки бе он тасаввур кардан ғайриимкон аст роҳи деҳқонии ҳаёт, дер шудааст, ки дар таркиби машҳур мисли «шудгор мисли асп» ва immortalized «аз аспҳои кор бимирад", ки таъкид иҷрои истисної он.

Нависандагони эҷод лаҳҷаи дар бораи ҳайвонот дар аъмоли худ дар асоси мухолифон: "Elephant ва Pug" (калон ва хурд), «Гург ва гӯсфандон» (ба шикорчњ ва љабрдида), «сӯзанак ва мӯрча" (як slacker ва як корманди сахт) - он ёрӣ ҳама ба таври равшан нишон медиҳад корҳои офаридааст, барои хонандагони тасвир наздик имкон ба воқеият.

Аз лаҳҷаи бо забонҳои гуногун

Phraseology байналмилалӣ аст, - маълум аст, дар як маротиба. Ҳар умматеро баъзе аз муошират бо хайвонхо муайян. Масалан, дар Британияи Кабир аст, муодили ифодаи ба Русия "ба рехт, дар сатил», ки аслан маънои вуҷуд "ба рехт гурбахо ва сагон." Дар пайдоиши ин phraseologism қоил ба он аст, ки пеш аз фаро rooftops бо маводи, ки вақте тар хеле лацжонак гашт, ба тавре рафтор дар саросари rooftops гурба шикофт поён - ин рӯ буд, чунин баён ишора ба бороне сахт нест. Дар немисӣ, русӣ "пинҳон шавед ва" бозӣ мувофиқ ба як «Говест кӯр».

Илова бар ин, ҳувияти миллӣ метавонад ба «қаҳрамонҳои» -и phraseology иваз: Русия "бикушед як санг ду паррандагон, бо як санг» баробар аст, ки ба Олмон "ба қатл бо як зарбаи ягонаи ду пашшаҳо» ва «Ин ҷо pinches пойафзоли« Оё «Ин ҷо ќаламфури дар ин харгӯш!» «Гаштугузори дар атрофи бутта, «дар нусхаи Олмон мегардад« мисли гурба дар атрофи як косаи porridge гарм, »ва« Гурусна мисли саг "аст, ки бо як хирс, на саг алоқаманд рафтор кунед. "Хоб чун Сабти" Русия Садо "хоб мисли санги" дар Олмон.

Чунин мисолҳо шумораи зиёди. Ин муҳим барои фаҳмидани, ки ба тарҷума лаҳҷаи айнан дар ҳама гуна ҳолат имконнопазир аст. Ассотсиатсияи бо хайвонхо гуногун метавонанд гуногун бошанд, то он беҳтар шавад, бехатар ва ба истифода ифодаи бетараф бештар. Аз лаҳҷаи дар баромади худ танҳо бо касоне, ки дар дониш ӯ аз забони имон овардаанд пурра истифода бурда мешавад. Пас, бохабар бошед бо истифода аз лаҳҷаи дар бораи ҳайвонот, ва дигар низ, ки дар забони хориљї.

Аз лаҳҷаи дар Русия

Аммо шояд, ки вақти омад, он вақт ба ҳаракат дар, ки чӣ тавр ба ҳайвонот дар phraseologisms Русия нишон дода аст. Одатан zoomorphism, яъне ба ном илмӣ дар ин фасли phraseology тасвир ягон хос инсонӣ, ё ба тарзи мекунад, ин ё он амал. Албатта, дар лаҳҷаи маънои он ба шумораи зиёди гурӯҳҳои тақсим карда мешавад.

Аз васеъ бештар ва муштарак - нишон додани хислатҳои мусбат ва манфии табиати инсон. Барои мисол: гӯсолаи фурӯтан, маймун норинҷаки ҳамчун матои барзагов сурх хари якрав солим ҳамчун асп, ва ғайра. Дар ягон phraseologisms метавон ҳамчун сояе ба кор бо эҳтиром ба он чӣ дар ин лаҳҷаи истифода дида.

лаҳҷаи манфӣ

Ва акнун ба таври муфассал, яке аз бахшҳои, ки дар боло зикр дида мебароем. лаҳҷаи манфӣ бо хайвонхо, намунаҳои, ки хеле маъмул аст, ишғол чароғдонест калон дар zoomorphism. Тавре хастагӣ, ки мо истифода калимаи «ришватхўрї», «ресандагӣ мисли читу дар қафаси», «кори мисли барзагов» - ҳамаи ин маънои онро дорад, кори душвор, сарборї. Зикр аблаҳӣ инсон, ба хотир меорад: «мисли гӯсфандони дар даре нав ҳастем", "меояд, то як заррофа» ва гуфт, ки мардум бештар аз nashkodil кӯмак, истифода бурда Ибораи «disservice». Дар phraseologisms, ки гуфта мешавад лой, он аст, ҳамеша бо хукон, "ифлос ҳамчун хук", "nasvinyachit» алоқаманд аст. Ва менигарист некомпетентность, истифодаи чунин zoomorphism чун «созишномаи ҳамчун хук дар афлесун», таъкид ба «файзи» ёд "як гов дар рӯи ях» ва «фил дар як мағозаи Хитой", ва агар мо дар бораи шахси аз озодц маьрумшуда гӯш мусиқӣ мегӯям, ки албатта, мегӯянд, ки дар ӯ «гӯш хирс меоянд».

Нарасед дар мавзӯи аз иштиҳо аз ҳад зиёд ва сӯиистифодаи машрубот, аксар вақт барои баъзе аз сабаби ба хукон ( «маст ҳамчун хук", "ба squeal хук») ва гург даррандаи ( «иштиҳои voracious», «гов хӯрдани»). Ва ҳамаи ин мисолҳо - танҳо як фраксияи хурд дар ҷаҳони бузурги phraseology, ки мо бас намекунанд, балки танҳо гарм ва омода ба омӯхтани ин масъаларо аст.

Аз лаҳҷаи дар афсонаҳои

Чӣ тавр лаҳҷаи дар бораи ҳайвонот шумо фаҳмидан, дар ҳоле, ки масал дар хотир нест? Дар онҳо пайдо мо шумораи зиёди изҳори аллакай то қадам дар забоне, ки ба он сахт ба дар «nenarodnoe" пайдоиши худ бовар қалъаҳо. "The Свон, саратон ва Пайк" - номутобиќатии харитасозии "cuckoo ситоиш хурӯс чунки ӯ ситоиш cuckoo '- як flatterer," Elephant ва Pug »- дар бораи мубориза хурд ва калон,« кор маймун »- як кори бефоида" хурӯс дар парҳоро товус »- марде, ки вонамуд шавад, ягон каси дигар ... ҳамаи ин ибораҳои аз кӯдакӣ ба мо ошно ҳастанд, чӣ бештар, ки онҳо низ боиси мавҷи тамоми ҳамаи ассотсиатсияҳои афсонаҳои ҳамон: ки танҳо равшани сурати маймун ва айнак аст!

Дар асл, истифодаи ибораҳои собит адабиёт - беҳтарин роҳи мусоидат ба лаҳҷаи дар бораи ҳайвонот ва аҳамияти онҳо, аст, ки чаро шумо наметавонед аз моҳияти нависандагони дар ин масъала маҳрум.

дар бораи Pets

Ва ман мехостам, ба тамом дар ин мавзӯъ, ба монанди лаҳҷаи бо сагу. Тавсиф, ки ҳайвонот гунгонанд, ки ҳамеша пеши назари Ман ҳастед, хеле осонтар аз пинҳон дар Вудс гургон, намезояд ва Рӯбоҳон, ки одатҳои, ки аксарияти мардум метавонад танҳо аз ҷониби овозаҳо маълум аст. Забони дер шудааст, ки дар ибораи «гурба ва саг» тасвир ёфтаанд, «тендер ду mamok бигӯед sucks», «Аспи сола furrow ғорат не", "саги бад» - ҳамаи онҳо сагу ёд муттаҳид мебошанд.

Эҳтимол аст, ки ин лаҳҷаи ҳастанд наздиктарин шахси Русия, инъикос муносибати худро ба ин ё он ҳайвон аст, ҳама ба таври равшан: дар аспҳои zoomorphism ҳамеша эҳтиром нисбати кори сахт мешунаванд, гурба аксар вақт пайдо фурӯши мустақил, ба хукҳо бо uncleanliness алоқаманд, гов, одатан беақл ҳастанд .

PS

Аз лаҳҷаи кунад сухани мо равшан ва равшан нишон эљодкорї ва уфуқҳои васеи. Ин аст, ки чаро танҳо лозим аст, ки истифодаи чунин забони дар сухан, муҳимтар аз ҳама, истифода аз онҳо дуруст.