Гвардияи чӣ гуна аст? Маънии калимот ва муродифи

Night, фахрии тақвият дода, аҳд, бе таваққуф, пиёда ... Ин мумкин аст, ки ба интиқол завол. Вале агар он кӯмак мекунад, барои фаҳмидани чӣ посбон? Ба ҷои он нест, аз ҳа. Бинобар ин аз он беҳтар аст, ки ба ёрӣ талабиданд, луғатномаҳои зиёде ...

арзиши мустақим

Гвардияи чӣ гуна аст? Пеш аз ҳама, ин калима. Таҳлили морфологӣ нишон медиҳад, ки ҳам исм он бо хусусиятҳои зерин фарқ: а исм умумӣ, тобеъанд, declension дуюми гуноњ. Илова бар ин, шӯъбаи lexical дорад, ки як, балки якчанд маънои. Тавре ки дар дигар суханони гуногун аз арзиши «кӯмак» дорои арзиши њам бевосита ва сайёр. Биёед як муовини аввал дид. дастёронаш болои мо зерин корҳои истинод дар ин масъала мебошанд: «луғати тафсирии забони русӣ» зери таҳрири V. Dahl, «Нав Луғати забони русӣ. ОҚИЛОНА-derivation », зери таҳрири Эфроим TF ва« Луғати забони русӣ », муаллифони Ozhegov С. И. Shvedova Н. Ю.

Гвардияи, як гурӯҳи мусаллаҳ, ки барои ҳифзи чизе ё касе таъсис дода шуд: Пас, ба ин савол чӣ посбон маълумоти забоншиносон, муҳаққиқон ҷавоб ангии бо тағйиру иловаҳои ноболиғ аст. Ба маънои «посбонӣ» «посбон» истифода бурда мешавад, дар таркиби монанди "эҳтиёт гарнизони», «посбон эҳтиром», «Тағйир посбон», «танзим посбон» ва дигарон.

арзишҳои миёна

Маънии суханони ки дар асоси нусхаи аслии ном сайёр бархост. Кушодани луғат ва дарёбед, ки посбон таҳти рақами «ду» - Марзбонони боҷи, вазъи боҷи. Ба маънои «мансаби», «посбон» аст, ки дар шартҳои зерин истифода бурда мешавад: «ба касе дар назди посбон», «бардорад посбон», «истода эҳтиёт».

Бо вуҷуди ин, арзиши ададӣ «се» нест - курсии марзбонони. Дар Aleksandra Sergeevicha Pushkina ҳастанд хатҳои дар мавзӯи: «зебо дар паради freezes, ва ҳаловат идома диҳем." Дар манфиатҳои унвони Интиқоли Нишони мо аз як шахси дигар дар асоси монандии рух, яъне интиқоли metaphorical, ва adjacency - маънои рамзӣ metonymic.

Край барои кӯмак

нависандаи рус Сергей Lukyanenko, муосири мо, мегӯяд, ин гуна ибора: "аст, як навъ озодӣ торик, ки liberates касе, пеш аз ҳама, аз худ, аз виҷдони худ нест. Агар шумо ҳис холӣ даруни, ва ҳар гуна набудани дард, бонги «кӯмак», вуҷуди он ки хеле дер шавад аст, .... " Чӣ гуна бонге? Он рӯй, ки дар ҳама луғатномаҳои доранд ва арзиши назди «чор», рақами - нидо як бонги, ноумед, даъват барои кӯмак. Ки он чӣ ба ӯ ба маънои novelist.

пайдоиш

Нишони «посбонони» (маънои калимаи бояд бошад) - аст, як сокини Русия худдорӣ кунанд. Ин аст, ки аз забони Turkic ва Муғулистон, ки дар он зич алоқаманд ҳастанд қарз. забоншинос Русия Сергей Anatolevich Starostin истидлол мекунад, ки нуқтаи оғози ин бояд ба назар гирифт як забони Муғулистон, бо вуҷуди он, имконпазир аст ва ќарзгирии баргардад. Ба ибораи дигар, аввал Муғулистон аломати «Кара», «Кара» (назари) дар Turkic "Кара» (назари) гузаштааст, ва сипас ба «Гвардия» (бо самти соат) табдил дода шуд ва боз ба убур кардани сарҳад ба Mongols дар шакли ҳамин.

адад Lexical байни Turks "Karak» - чашмони », Кара, karys, Кара» - назар хира, тамошо, ғамхорӣ, албатта, таъсири он ба дигаргун минбаъдаи калима буд. Маълумоти мазкур аз «луғати Ҳинду-Аврупоӣ etymological», биёфарид дар асоси тадқиқоти Starostina С. А. «Бурҷи Бобил» мебошанд.

A синоними ба калимаи «Кӯмак!»

Тавре ки дар боло зикр карда, агрегати lexical омӯзиш воҳиди бисёрсоҳавӣ-қадр забон аст. Аз ин рӯ, барои ҳар як арзиши дорад, муродифи худро дорад. Пеш аз номбар кардани онҳо, ба шумо лозим аст, ки ба ёд синоними.

Дар забоншиносии, илм дар бораи забони таҳти муродифи одатан суханоне, ки асосан аз як ва ҳамон қисми сухан, дошта арзишҳои монанд, вале дар имлои ва садо фарқ фаҳмид. Naprmer, меҳрубонӣ - инсоният, щаноатманд, фурӯтанӣ; Замок - қасри, ба қалъаи.

синоними ба калимаи «ёрӣ» дар маънои «як воҳиди мусаллаҳи, ба намоиш гузошта, барои ҳимояи касе ё чизе" чӣ гуна аст? Якчанд аз онҳо: амният, посбон, поси ҳарамайни. "Нидо истиғоса» - - Синонимҳо аз калима ба маънои рамзӣ таҳлил шавад монанди оина чун «як бонги, кӯмак, наҷот диҳад, SOS». Пайдо чунин иттилоот кӯмак дигар китоби истинод - "Луғати русӣ муродифи", аз ҷониби Н. Abramov, ки дорои зиёда аз сесад ҳазор калимаҳо ва ибораҳоро.

ифодаи мӯътадил

Тањлили оина "посбонони» (ба маънои боло нигаред) баррасӣ мешавад, нопурра, агар чашм ба падидаи забониро ба монанди phraseology наздик нест. Дар ҳақиқат, ҳастанд, бисёр ибораҳои маҷмӯи, айни замон дар ҳайати назди шӯъбаи lexical назар аст, ки вуҷуд дорад. Дар байни ибораҳои ҷолибтарин ва зуд-зуд истифода бурда дониста мешаванд »на камтар аз Гвардияи мезаданд», «нигоҳ эҳтиёт" ва "Шӯрои щаравул». Онҳо ҳамаи хусусиятҳои асосӣ, аз ҷумла, субот, тамомияти омезиши ду ва ё зиёда ҷузъҳои, инчунин мавҷуд будани арзиши ягонаи, бо арзиши ҳар як калимаро воридотӣ дар он алоқаманд нест тавсиф phraseologism.

Намунаҳои дар боло ибораҳои ҳастанд беайбии, субот, ва арзишҳои умумӣ, "ҳарчанд бонги эҳтиёт дар" - як вазнин, вазъияти беилоҷ «нигоҳ посбон" - барои ҳифзи чизе, нишаста, дар бораи шабонарӯзӣ, "Шӯрои щаравул» - як муомилот кўњна бо дидбон ҳарбӣ зада онро бо mallet.

ифодаи маъмул

Тавре аз посбонон, ба зикр нашудааст, ки ифодаи маъмул - «The посбон монда аст!». муаллифи он аст, ки ба дарёнавард Zheleznyaki, ки фаъолона дар иштирок қоил dispersal Маҷлиси таъсисии моҳи январи соли 1918. Бино ба маълумоти таърихӣ дар дарёнавард субҳи барвақт дохил паҳновар, толори равшан даргиронда қасри, ки дар он ҷаласа сурат гирифт, аз пешаш гузашта силсилаи сершумори, далерона гирифта шоҳсуфа ва бо қатъият талаб нотиқ ва ҳамаи ҳозирин барои боздоштани мулоқот, баҳс, ки гӯё посбон монда аст. Ин изҳороти рад карда, фарёд ва бераҳмона норозӣ. Аммо Zhelezniak идома фишор, баҳс, ки ба коргарони ягон chatter лозим нест, ва ибораи таърихии худ таъкид шудааст: «посбон монда аст!». Аз он вақт инҷониб он аст, қадам дар ин сӯҳбатнома ҳамчун як ибора-рамзи исёни мусаллаҳона қалъаҳо.

истилоҳҳои расмӣ

Ва ҳоло он вақт ба рӯй ба баркии, яъне - ба ҷаҳон машҳури Энсиклопедияи Brockhaus ва Efron, «Энсиклопедияи Шӯравии бузург» ва «Энсиклопедияи ҳарбӣ». Оид ба масъалаи чӣ гуна моро муҳофизат, посбон, ки онҳо аллакай ошкор моҳияти мӯҳлати.

Дар айёми tsarist Русия дар марзбонони ҳарбӣ efreytorskie, кормандони ғайридавлатӣ баҳрабардорӣ ва кормандони буданд. Имрўз дар артиши Русия ҳастанд, воҳидҳои дигар нест. Пеш аз ҳама, ба он як посбон дохилӣ ё киштиро, ки бо ҳифзи объектҳои дохили лагери ҳарбӣ ё киштӣ сару кор дорад.

аст, низ посбонҳо гарнизони нест. Ин маориф муваққатӣ тарҳрезӣ барои муҳофизат кардани иншооти гарнизони аст. Илова бар ин, доир ба макон, муваққатӣ ва шавкат посбон аст. Дар аввал ва дуюм барои ҳифзи бор ҳарбӣ ташкил карда ё дар нақлиёт, яъне маҳкумшуда берун аз ҳудуди қисми ҳарбии. Ва ниҳоят, охир як - як ширкати ташкил барои ҳифзи ҷойҳои таърихӣ аст, ки арзиши давлатии объектҳои ҷавобгӯ ба меҳмонони гиромии аз кишварҳои хориҷӣ барои ба фармони-гирифтани аъло ҳарбӣ.