Пешниҳод ибораҳои participle шифоҳӣ дар Русия

Дар забони ҷалоли ва бузург Русия, ду махсуси unconjugated вуҷуд шаклҳои феъли, ки яке аз онњо ба мо ҳамчун gerund маълум аст. Ин аст, қисми мустақили сухан аз забони русӣ аст, ки истифода бурда мешавад, ба дигар оятҳо чун қадамҳои иловагии дар асосии. Gerund омехта хосиятҳои грамматикӣ монанди adverbs ва verbs, ва ҷавобҳо ба саволҳои ба монанди: «Чӣ кор», «чӣ бояд кард». Масалан: бо чашмони падидор, gleaming ханьар, табиат-дӯстдор, табассум wistfully, кӯшиш ба кор хонагӣ ва ғайра. Бештари вақт нақши ҳолатҳои мебозад.

Design participle adverbial бо суханони вобаста дар як њукм аст номида ибораҳои participle шифоњї. Ин ба тадбирҳои иловагӣ, ки аз ҷониби ҳамон ҷорӣ объект, шахс ё падидаи анҷом дахл дорад, ки амали асосии. Он бояд ҳамеша барои дар канор вергул оид ба ҳар ду ҷониб бошад. Барои мисол: petals ранга гул, чун баста вафот кардаанд. Баста petals рангину худ, гулу хоб. Гул дар хоб буданд, ки petals сиёҳ пўшида.

Пешниҳод ибораҳои participle шифоҳӣ аксаран дар истифода хаттӣ, на ба таври шифоҳӣ. Онҳо ҳамчунин дар ягонаи-таркиби дар шакли verbs дар истифода бурда, ҳукмҳои албатта шахсӣ, барои мисол, дар Кайфияти ҳатмӣ. Бо вуҷуди ин, вақте ки имконият ва истифодаи ҳукми infinitive ғайришахсӣ ва бо ибораҳои participle шифоњї. Мисолҳо: Офтоб муқаррар шуд, обхезӣ ҳама чиз дар сурх. Ӯ бодиққат гӯш кард, табассум вақт аз вақт.

Бояд ба хотир, ки пешниҳоди аз ибораҳои participle шифоҳӣ метавонад дар ҳолате, ки истифода шавад:

1. Пешниҳоди ғайришахсӣ дорад, infinitive, ки бояд аз ҷумла муомилот, балки маҷмӯи феъли вуҷуд дорад - исм мустанад ё ьонишин ҳамчун иловаи.

2. ибораҳои participle шифоҳӣ ишора ба participle ѓайри, чунон ки дар ин ҳолат мавзӯи кирдор, изҳори тавассути мустанад, мавриди амал ва изҳори истифода алоҳида gerundive мувофиқат накунанд.

3. Агар феъли мустанад дар шакли муташанниҷ оянда аст.

Ҳамчунин, дар бораи сабки фаромӯш накунед пешниҳод ибораҳои participle шифоҳӣ, аз ҷумла:

• чунин муроди ҳастанд кӯтоҳтар ва динамикӣ бештар аз шакли adverbial баробар худ шартнома пешниҳодҳои.
• ибораҳои participle шифоҳӣ метавонад арзиши замон баён нест, сабаби шароити, Пас вақте ки шумо лозим аст, ки ба нигоҳ доштани соя semantic яке аз намудҳои пешниҳодҳои шартнома, он мумкин нест, аз тарафи як гардиши participial иваз;

• онҳо тавсия дода намешавад барои оғози як банди ё ҷазо, зеро он ҳаҷми он меафзояд ва медиҳад, экран, арзиши канселярӣ хушк дар саросари матн;
• тавре, ки ҳаст дар як semantic шифоҳӣ ибораҳои participle наздик ба пудратчиёни пешниҳодҳои нест, ки аст, ки имконияти табодули - бояд ба ин хотир. Барои мисол: як кори хуб дар моҳи май, дар моҳи июни соли, шумо метавонед як каме истироҳат. Баъд аз мо кори хуб дар моҳи май буд, ки дар моҳи июни соли, он имконпазир бошад, барои истироҳат каме.
• Нагузоред, истифодаи ҳамзамони сохторҳои ҳаммаъноянд, чунон ки он гуногунии забон мусоидат, барои пешгирӣ monotony. Бо ин мақсад, ба таври комил мувофиқ пешниҳод їумлаіо participle шифоњї.