"Finita ла Comedy!": Ин маънои онро дорад, ки ибораи машҳури

«Презентатсияи аст, бар!» - бо irony мегӯянд, ки агар ба анҷом баъзе вомедорад, масъала шубҳанок. Аксаран, дар чунин ҳолат, ки мо истифода ибораи намуд, ки солҳои зиёд аз як winged табдил пайдоиши он, ки чӣ connotations он enfolds ва чӣ тавр зуд истифода мебаранд, кадом аст »Finita ла Comedy!» - ин суҳбат.

Айни замон, садо

A қолаб аст, ки як нусхаи хаттӣ дар номаҳои Русия, бе маънои тарҷумаи ибора finita commedia ла, ки ба забони итолиёвӣ ба іисоб - «мазҳака compactly ла». Тарҷумаи аст, - ки «мазҳака аст, бар." Бо вуҷуди ин, мувофиқи қоидаҳои грамматикӣ забони итолиёӣ, дуруст мегӯянд: La commedia д finita. Ин маҳз ҳамон чизест он садо ибораи «compactly ла мазҳака" дар Итолиё.

Охирин аз корҳо!

Аз ин баён, ки дар забони русӣ муътадил қарор дошт, забоншиносон онро ба категорияи phraseology ишора. ки маънои онро дорад, ки sham, кӯшиши гумроҳ - Арзиши таъин ба лаҳҷаи маълумот semantically дигар ифодаи мӯътадил "бозӣ амали» вобаста аст. Агар касе кард эҳтиром нест, фаро бо шиорҳои хуб корҳои бад шуданд, ва ин дар охири буд, ки мувофиқ аст, ки мегӯянд: - ки маънои онро дорад, ки «бозӣ тамом аст, акнун ҳар чизе хоҳад, ба ҷои фурӯ резанд, ва ба ҳақ нозил хоҳад шуд" "Finita ла Comedy!» .

хотима гузошт

аст, ки ин ва дигар phraseologism оҳанги lexical нест. Фарз мекунем, ки ягон кас иштирок дар чорабиниҳои, ки дар он ӯ нақши сазовори муҳокима кардан дода шуд. Ё ӯ аст, ки дар вазъи reprehensible иштирокчиёни ва қурбониёни он иштирок мекунанд. Сипас, дар анҷоми ин чорабиниҳо, ки ин шахс метавонад шавем: «Finita ла Comedy» - яъне: «Биёед, дар бораи, нуқтаи, Баста" The охирин калима, ки аз тарафи роҳи, низ, ки ба мо аз Италия омада, - ё на, аз пешгузаштаи худ, забони лотинӣ. Баста Маънои калимаи «кофӣ кофӣ аст».

Вақте, ки ибораи ҷалбшуда шуд

Гумон меравад, ки сухан машҳури «Finita ла Comedy!» омада, ба истифода баъд аз он пайдо опера «Pagliacci» (муаллиф - Ruggero Leoncavallo). он, ки ба хонандаи рус дид, ки ин ибора дар роман Mihaila Yurevicha Lermontova "Қаҳрамони Time мо»: Аммо, chronologically ин рисолаи аст, дастгирӣ карда намешавад. Аз лаҳҷаи карнай навохт аз лабҳои аз Pechorin, пас аз тир ва дӯсти худ дар duel Grushnitsky кушта шуданд. Дар романи на дертар аз 1840 навишта шуда буд, ва премераи аз «Pagliacci" опера гирифта қариб ним асри дертар, дар 1892.

"Pagliacci"

Дар опера оғоз unconventionally: дар давоми Сарсухан мусиқии пеш ҳатто парда оид ба масщарабоз марҳила баста ногаҳон пайдо ва огоҳ мекунад, ки шунавандагон, ки опера аз ҷониби худи ҳаёт ва мавзӯи илҳом - ҳиссиёти ҳақиқӣ ва оташи. Он гоҳ, ки пардаи мекушояд ва муаррифии оғоз меёбад. Дар қитъаи аст, дар бораи он, ки ба муҳаббат, рашк ва марг дар ҳаёти воқеӣ ва фаъолони бозӣ театри саргардон ҳайати эҷодии самте асос ёфтааст. Масщарабоз Tonio дар муҳаббат бо Nedda comedienne, зани актер ва мизбон дар ҳайати эҷодии Canio аст. Вай ба дастовардҳои як масщарабоз рад, додани афзалият ба деҳқонӣ ҷавон Силвио. Stung аз тарафи Tonio хабар шавҳари зан нодуруст, ва Ӯ ба ғазаб машикан ба хиёнаткор бо корд аст. Аммо дар замони пешниҳоди, ва он зарур аст, ки рафта дар марҳилаи. «Он вақт ба сар, вақт ба бар як даъвои аст!» - яке аз Ариас машҳури ҷаҳон опера аст.

Дар Columbine костюм Nedda ба воситаи маќола бозӣ берун мазҳака барои фермерон худ ба дӯст медоранд, Harlequin иқрор, оҳиста ҳамон суханонеро, ки ба наздикӣ дар Canio ван, ки дар он Nedda бо Силвио оид ба супоридани мувофиқа шунид. Canio дар нақши Pagliacci, ғайри худро бо шавқмандӣ ва рашк, оғоз ба Columbine-Nedd бо талаби кушодани номи медоранд, ӯ мекӯшад, ки ба он хандон хомӯш ва бозӣ ба мазҳака минбаъдаи пинҳон доираи даҳшат он. Аммо Canio акнун танҳо нест шудаем, ва ҳаёт. Ӯ зани худро аз саҳна дар як онаш хашм нагузоред, ва ӯро зарби бо корд. Аз мурданаш, Nedda даъват шахси наздик, аз харак тамошобин ба поён ҷаҳида, масщарабоз ва ӯро кушт. Вақте ки ба ларза Canio абрҳо аз дасти як корд, ки масщарабоз ба шунавандагон бо суханони табдил шудааст: «мазҳака аст, бар."

Ман мехостам, ки ба мегӯянд, Pechorin?

Табиати хусусияти ба номи дорои ишора ба хусусияти дигари даврони худ, ва инчунин қаҳрамон ғайринавбатии - Onegin ( «Евгений Onegin" романи бо А. С. Pushkina), ки бо Фардикунонц ва иқтидори бузурги рӯҳонӣ. хотир якбора, дар як дунё сарватманд дарунӣ ва метобад, хуб хос Pechorin кард, вокуниш ва ариза пайдо карда нашуд, балки аз он сабаб «ширї», бо алам заҳролуд аз ҷони ин одам. тирандозӣ Grushnitsky, сурат аст, ҳамчун ҷадвали antithesis аз Pechorin офаридааст, protagonist мушкилоти зиндагии худ аст. Ҷолиби диққат аст, ки хусусияти мегӯяд, русӣ аст, ки дар Фаронса нест, чунки одати байни хайру дар он вақт буд. Ин нишон медиҳад, ки суханони зерини ӯ Pechorin ҳисси самимонаи гузошта - дар irony ва дард. Ногуфта намонад, ки ибораи «мазҳака compactly ла» дар садоҳои Фаронса: compacte ла comédie.

қаҳрамон Макон Лермонтов ба ин суханон гирифт

Тадқиқотчиён, ки Pechorin суханони императори Рум Авғустус, ки ӯ дар дами марг, гуфт parodied: Агар мефаҳмед, ки дар он аст, ба таври комил бозӣ ба мазҳака ҳаёт? Ҳокими иқтибос аз гирифта мазҳака Италия муҷарради (commedia Dell ARTE).

Commedia dell'arte - як театри халқӣ нишон нишондиҳандаҳои дар минтақаҳои серодами шаҳр. Harlequin Pantalone, Columbine, Tartaglia, ва ғ Боз як хусусияти муҳими театр дел ARTE шуд improvisation :. Саҳнаҳо дар диаграмма қитъаи шартӣ дода, ки рассомон анҷом бозӣ - хусусияти он ҳузури ниқоб ҳамин ин, кизбро аз он фаъолони ба хусусияти доимӣ иваз шуд ташвиқи аз лаҳзаи.

Лермонтов навишт, ки, аз рӯи қиссаҳои, бузург нависандаи фаронсавӣ аз наҳзати Fransua Rable гуфт, пеш аз маргаш, қариб ҳамон суханонеро, ки Авғустус, ки хоҳиши таъкид месозам, ки тамоми ҳаёти театр буд, ки «мазҳака аст бозӣ поён парда». Pechorin ҳамчун таҳсилкарда ва инчунин-хонда, албатта, метавонад аз ин ҳодисаҳои таърихӣ огоҳ.

Дар формулаи жанр

баёни дигар, ки чаро қаҳрамон корҳои Лермонтов метавонистанд ибораи гуфтанд: «Finita ла Comedy!» Оё гумони адабиёт, ки дар роман аст, ба намуди амали фоҷиабори асос ёфтааст. Ин махсусан достони ҳақиқӣ »Малика Марям», ки карнай ва суханони аст. Дар ин ҷо Pechorin, ки дар рӯзномаи худ мушоњидањои ниҳон ва нозук ва ҳаракати рӯҳонӣ, санадҳои ҳамчун муаллиф ва иҷрогар иҷрои худ навишт. Ҳамин тариқ, калимаҳои "Finita ла Comedy!» - як leitmotif, ки ба маънои ва достони дарозмуддат достони муайян аст.

epitaph

Дар мулоқот бо Pechorin дар обҳои Grushnitski дар Фаронса credo изҳори ӯ - барои беэътиноӣ мардум нест, ки Ӯ нафрат дорад ба онҳо, дар акси ҳол ҳаёт мебуд, farce нафратовар. Farce - як мазҳака areal асримиёнагӣ, дағалӣ ва бо як ҳисси бузурги мураккаб нест. Пас, Grushnitski изҳори хоҳиши ба шитоб ба пешӣ одамон ва тарс шадиди магардон. Pechorin худ худдорӣ centeredness ва posturing эътироф менамоянд. Ва ин ки Ӯ марде, ки кард, ба модели муносибат бо ҷаҳони мувофиқат намекунад буд, дорад Grushnitsky таҳия ва дар роҳи худ истод. Барои он ки ӯ низ зада истода, дар канори як ҷаста, ки ду нафар аз онҳо, ки ҷое надорад, дар рӯи замин, ва ҳоло гуфт, ки Худаш despises ва нафрат Pechorin. Тир Pechorin охир ба ин farce гузошта, аз бозӣ ноком қаҳрамон ҳаёт, фуромада, аз такаббур ба дарк insignificance кунанд: «Finita ла Comedy« Бе шубҳа, ин баёния, ва ӯ ба худ истифода бурда мешавад. Лекин мо метавонем, ки жанр аз бозӣ, ки дар ҳаёти Pechorin бозӣ - як farce аст. Аз ин рӯ, аз он медиҳад, ба маънои гуфтани ибораи меравад амиқ ба арзиши epitaphs "дар қабр» аз ҳама роҳи нодуруст ва бардурӯғ будан.

Барои бичашед калимаи Италия

Ҳайат ибораи «Finita ла Comedy!», Ки арзиши он муносиб ба доираи маънои дар боло шарҳ дода шудааст, метавонад дар бисёр корҳои адабӣ. духтур вай мегӯяд, ASTROFF рӯзи рафтани профессор Serebryakov ва зани ӯ, ironically таъкид absurdity аз зиёдашро зани professorial Елена Andreevna (бозии A. P. Chehova кард "Амаки Vanya»). Дар даҳ соли қабл Чехов ин ибора дар бозӣ "Fatherless» истифода мешавад.

Ин суханоне, ки дар сарлавҳаи ваколатдори меистад Ирина Мельникова оид ба ошкор намудани ҷиноятҳои даҳшатнок ва пурасрор. Ин дар epilogue аз романи Алберт Likhanova "Броукн лӯхтак" ҳамчун як бонги ниёзи таназзули ва харобиҳои ҷонҳои одамон садо. Константин Paustovsky мебарад ин лаҳҷаи дар романи ҳуҷҷатии «Дар китоби ҳаёт. солҳои аввали ". Нависанда Маминро-Сибир медошт ин ибора, ки мо онро биёбад, дар романи «Нон», «Хусусиятҳои ҳаёти Pepke», «Миллионҳо Privalov аст». Он ҷо вай кор Pisemsky, Leskov, Ogarev, Bulgakov.

Хусусан ин аз лаҳҷаи омада мечашонем журналистика. Он аз тарафи нависандагони гузашта истифода шуд (Ф. Bulgarin, Shestov ва дигарон.), Омодагӣ оро мақолаҳои худ ва кулли рӯзноманигорони муосир.