Бозгашти дар забони русӣ чист? Phraseologisms: examples

Аз лаҳҷаи - баён, таркиби устувори суханони аст, ки иваз қобили қабул ҷузъҳои алоҳида. Ин мақола ин сохторҳоро тасвир мекунад ва тасниф медиҳад. Ҳамчунин, намунаҳои воҳидҳои вокунишӣ дар забони русӣ баррасӣ мешаванд ва баъзе иттилооти таърихӣ таъмин хоҳанд шуд. Муҳимияти махсус ба хусусиятҳои гурӯҳҳои инқилобӣ дода мешавад.

Теори Чарлз Билли

Барои оғози он, мо бояд бигӯем, ки мавзӯи «забони русӣ» (синфи 2) ин биноҳо меомӯзад. Ҳикоя дар ибтидо Чарлз Бейл (забони фаронсавиро) тасвир кард. Ин буд, ки ӯ ин таърифҳоро тавсиф кард. Ӯ инчунин фаҳмонд, ки ин мукофотҳо муқобили гурӯҳҳои ватандӯстона мебошанд. Қисматҳои охирин метавонанд қисмҳои гуногунро эҷод кунанд. Ин пайдоиши ифодаҳо дар кӯтоҳ аст. Баъдтар мо гурӯҳҳои сохтмонро ба таври муфассал баррасӣ мекунем.

Гурӯҳбандӣ

як лаҳҷаи чӣ гуна аст , дар забони русӣ? Баъдтар он аз ҷониби хонандаи ватандӯсти Виктор Виноградов муайян карда шуд. Ӯ фаҳмид, ки ҳамаи ин рӯйдодҳо ба якчанд гурӯҳ тақсим мешаванд. Аввал яктарафа ё номаълум номид, дуюм "ягонагӣ" номида мешавад ва сеюм "комбайн" номида мешавад. Ҳамсояи Виноградов, Николай Шансский, навъи дигари навъи "ифодаҳои ифлосот" номида шуд.

Хусусиятҳои умумӣ

Бо дарназардошти масъалаи ифодаҳо дар забони русӣ, яке аз хусусиятҳои ин иншоотро зикр мекунад. Ин комбинатсияи тамоми сохтмон, ки тақсим карда намешавад. Дар ин ҳолат, чун қоида, розигии унсурҳои таркибӣ номумкин аст. Ин амвол метавонад бо тарзҳои гуногун зоҳир кунад. Чун қоида, дар тақсимот маънои онро надорад, ки маънои ифодаи ифодаҳо вуҷуд дорад. Мафҳуми тарҳрезӣ гум мешавад, агар шумо ба калимаҳои инфиродӣ такя кунед, бешубҳа, бо таърифи худ такя мекунад. Лекиксиякунӣ раванди табдил додани ибораи оддӣ ба сохтмон устувор аст. Бо воситаи ин раванд имкон дорад, ки воҳидҳои ибтидоӣ ташкил карда шаванд. Якчанд тавсифоти мунтазам аз биноҳо дида баромада мешавад. Маълумоти умумӣ дар бораи калимаи ибтидоӣ дар забони русӣ, бояд гуфт, ки ҳар як омезиш дорои хосиятҳои репродуктивӣ, суботнокӣ, ғаразнокӣ ва ба рӯйхати номзадии номзамин аст.

Ҷамъоварӣ

Ин комбинатсияи сохтмон аст, ки арзиши он танҳо дар таърифи ҷузъҳои алоҳидаи он ҳисоб карда намешавад. Ин сабаби он аст, ки элементҳои комбинати истиқлолияти худро гум кардаанд. Инҳо дар бар мегиранд, ки барои мисол, чунин як сохтори "Садӯм ва Амӯроро», нишон нахаред аз њад зиёд, садои. Баъзе асарҳо метавонанд ба категорияҳои арифметикӣ алоқаманд бошанд. намунаҳои ин лаҳҷаи, инчунин маъруф «суст», ки маънои онро дорад, ки ба нишаст кунед (- таълим гузоришҳо барои эҷоди объекти ҳаррӯза мебошад маънои аслӣ). Забони маъруфи «аз як тараф» аст, гуфт, ки чизе бад аст. Дар замони мо, ин қисмҳои ибтидоӣ мувофиқат доранд, вале маънои аслии онҳо ба бисёриҳо ношинос аст.

Тасвири сохторҳо

Ин амвол асос барои ҳамаи дигар хусусиятҳои воҳиди суханварӣ асос ёфтааст. Аз тасаввур, эҳсосот, арзёбӣ ва ифтихор оғоз меёбад. Биёед ин хислатҳоро ба назар гирем. Эњсосот дар ибтидої он аст, ки ифодаи устувор метавонад на танњо объекти шахсї ё шахсиятеро дошта бошад, балки ба муносибати сухангўи он диќќат дињад. Эътиқодӣ чунин амволро ҳамчун арзёбӣ эҷод мекунад. Бо ин роҳ, ҳамаи комбинатҳои устувор метавонанд ба ду категория тақсим карда шаванд: онҳое, ки хусусияти мусбӣ доранд ва онҳое, ки ҳукми манфии худро нишон медиҳанд. Эъломия аз гурӯҳи аввал метавонад тасвиб (яъне дар ибтидои "хун бо шир"), эҳтиром ("фурӯхта шавад") ва марҳамат ("устоди ҷаззоб"). Биноҳои категорияи дуввуми экстремистӣ (масалан, "бо оби ҷӯшидани об") ва беэътиноӣ ("ҳашароти табрикӣ"). Экспресс инчунин дараҷае, ки ин молу мол ба худ зоҳир мекунад, нишон медиҳад. Масалан, ибораи "поктарин об" маънои "ҳақиқӣ ва аз ҳама содиқ" аст.

Гурӯҳбандӣ бо хусусиятҳои тасвирӣ

Дар бораи ифодаҳои дар забони русӣ гап задан, дар бораи воҳиди ин биноҳо ба ду гурӯҳи асосӣ маълумот дода мешавад. Дар навбати аввал гардиши савдои яклухт. Онҳо метавонанд дар ҳар соҳа ва дар ягон истифода бурда тарзи суханронӣ бодиққат бошем. Дар гурӯҳи дуюм ҳамҷоякунӣ ва ҳамарӯзаи ҳаррӯза вуҷуд дорад. Чунин сохторҳои аксар вақт дар ҳаёти ҳаррӯза истифода мешаванд. Махсусан гурӯҳи дигарро ишора мекунад - маҷмӯи воҳидҳои ҷуғрофӣ. Онҳо танҳо дар суханони адабиёт истифода мешаванд. Ҳамчунин дар забони русӣ ҳам ҳукм ва ибораҳои ифодакунандаи фраксияҳо мавҷуд аст.

Берун овардан

Ин мафҳум ба як комбинатсияи мӯътадили калимаҳо ишора мекунад, ки дар он ҳар як ҷузъи маънии алоҳида дорад. Ва маънои тамоми гардиши муомилот дар асоси коммутатсияи маънии элементҳо ташкил карда мешавад. Якумии фразеологӣ, ба мисли сохтмонҳои оддии худ, аз сифати тасвирҳо нест. Ҳамаи ҷузъҳои ин изҳорот арзишҳои бевосита доранд ва якҷоя як портал эҷод мекунанд.

Хусусиятҳои инқилобӣ

Агар мо дар тафсилоти бештар тафаккури ваҳдати таҳлилиро таҳлил кунем, мо метавонем ба он бовар кунем, ки онҳо дар як қатор пайраҳаҳое ҳастанд, ки шакли форсиро мегиранд. Намунаҳои чунин ибораҳоро метавон муттаҳидшавии калимаҳои "gnaw science granite" ва "бо ҷараёни гузариш" баррасӣ карда шаванд. Калимаҳо дар ин ҷо, гарчанде онҳо маънои маънии худро доранд, дар сурати истифодаи якбора як адад иммунитетро намегиранд. Интерфейс, онҳо як тасвири ягона эҷод мекунанд. Хусусияти ин гуна ибораҳо он аст, ки хориҷиён метавонанд тарҷумаи аслии худро фаҳманд. Дар ягонагӣ phraseological ҳамин ҳол метавонад ба хурдтар тақсим карда намешавад адад забон ва тағйирёбии мақсади каломи онҳо. Агар шумо кӯшиш кунед, ки калимаи бо синоним ивазшударо иваз кунед, пас инъикос минбаъд бозӣ нест. Пас, агар шумо якҷоя кардани «илмҳои гилинӣ» -ро истифода баред ва калимаи "granite" -ро иваз кунед, масалан, basalt, пас маънии онро гум хоҳад кард. Бо вуҷуди ин, вазъият вуҷуд дорад, ки чунин таснифот маънои ками тағиротро (васеъ ё таранг) маънии ифодаҳоро ба назар гиранд. Масалан, "дар лаҳза кашед" ва "дар шабака гирифта шудааст". Хусусияти воҳиди ибтидоӣ ин аст, ки онҳо ба ифодаи ифодаҳо бо калимаҳои расмӣ ва ҳатто мустақил муроҷиат мекунанд. Дар навбати худ, "гармии сафед" метавонад "худашон, онҳо, як шахсро иваз кунанд". Аз комёбиҳои "об рехтани об", шумо метавонед як омехтаи "рехтани обро дар донаатон", "... дар дандони худ," ... дар бораи дигар кас истифода кунед. "

Комбинатҳо

Ин сохтмонҳо ҳамчун як қисмҳои ибтидоӣ фаҳмиданд, ки аз калимаҳое, ки маънои маънии озод доранд, ва онҳое, ки таъриф доранд, ки танҳо дар як сухани махсус истифода мешаванд. Ҳамоҳангӣ, дар якҷоягӣ бо ваҳдат, сохтмонҳои устувор, муайян кардани онҳо аз маънои маънои калимаҳои инфиродӣ.

Хусусиятҳои пайвастагиҳо

Хусусияти омехтаи ибтидоӣ ин аст, ки онҳо барои иваз кардани калимаҳо иҷозат дода шудаанд. Баъзе элементҳо метавонанд тоза карда шаванд ва бо унсурҳои дигари забонҳо иваз карда шаванд. Масалан, як воҳидҳои ибтидоӣ вуҷуд доранд, ки "муҳаббатро сӯхтанд", "бо найза сӯзон", "бо сӯхтан сӯхт". Тавре ки шумо мебинед, дар қисми дуюми ин изҳорот шумо метавонед калимаро иваз кунед. Аммо, аввал, бо калимаи "фурӯзон" бояд бетағйир нигоҳ дошта шавад. Бинобар ин, ду намуди комбинатсияи тафҳилоти биологӣ фарқ мекунанд: доимӣ ва тағйирёбандаҳо. Дар ин ҳолат, ҳамаи калимаҳо калимаҳо мебошанд. Шумораи муайяни чунин қисмҳои тарҷума ҷудо карда мешавад. Ҳамин тавр, якҷоя кардани "сӯхтан бо эффект" имконоти умумӣ барои ҳамаи иншооти дар боло овардашуда баррасӣ карда мешавад. Илова бар ин, иваз намудани қисмҳои тағйирёфта аз рӯи синонимҳо иҷозат дода мешавад. Баръакс, "маккор" шумо метавонед "шармандагӣ" ё "маккор" -ро дар ибораи "burn up with the abomment" иваз кунед.

Эълонҳо

Эзоҳҳои фразеологӣ ин гуна ислоҳот номида мешаванд, ки ба таври озодона ба қисмҳо тақсим карда мешаванд. Ва ин унсурҳо мустақиланд ва аз изҳороти алоҳида ҷудо карда мешаванд. Ин гуна сохтмонҳо мӯътадиланд, дар забони онҳо калимаҳои муайян истифода мешаванд. Эзоҳҳои фразеологӣ дар шакли ҳукмронии пурра, ки маънои маънавӣ доранд ё баъзе хулоса доранд. Бинобар ин, ин муайянкунӣ метавонад aphorism ва маслиҳат номида мешавад. Илова бар ин, ифодаҳои ифодаи касбӣ касбӣ ва касбҳоро дар бар мегирад. Дар охирин хоҳишҳо, аз қабили "ҳама беҳтарин," то "вохӯриҳои нав". На ҳамаи омӯзгорон бо моликияти ин изҳорот ба қисмҳои ибтидоӣ мувофиқат мекунанд, зеро онҳо хусусиятҳои асосии сохтмонҳои устувор надоранд.

Таърихи таърихӣ

Phraseologisms дар муддати тӯлонӣ забонҳои гуногун доранд. Бо вуҷуди ин, онҳо фаҳмиши дақиқ ва ягона надоранд. Ва танҳо аз охири асри XVIII оғоз ёфт, ки шумораи зиёди матнҳо барои таъиноти худ пайдо мешаванд. Масалан, чунин тарҳҳои "winged даъват карда шудаед, калимаҳои", "лаҳҷаи», «aphorism». Михаил Ломоносов худашро дар ташаккул додани нақшаи лексияҳои забони мо тавсиф кард, ки инқилобҳо дар доираи он қисми ҷудонашавандаи он мебошанд. Бештар барои омӯхтани садоҳо танҳо якчанд даҳсолаҳо қабл буданд. То миёнаи асри гузашта, олимон танҳо дар бораи хусусият ва хусусиятҳои воҳидҳои энтологӣ фикр мекарданд ва фикру мулоҳизаҳо доштанд.

Муаллиф Виктор Виноградов як кори бузурги омӯзиши ифодаҳои мӯътадилро анҷом дод. Он ки ӯ ба таснифоти ҳамаи инқилобҳо мувофиқи хусусиятҳои худ офарид. Phraseology пурра фаҳмидани он, навъҳои нави он кушода аст. Либосҳои ҳозиразамон як тавсифи мушаххаси ибтидолиро қабул карда наметавонанд. Илова бар ин, баъзе олимон бовар доранд, ки тарҳҳои устувор бояд ба ду консепсия муайян карда шаванд. Аввал ин ки махсуси мушаххас ҳисобида мешавад, ва он танҳо як суханон аст. Дуюм васеътар аст. Дар ин ҷо шумо метавонед маслиҳатҳо ва суханонро дар бар гиред. Дар мактабҳо, дар зинаи дуввум ифодаҳои ибтидоӣ оғоз меёбанд. Гурӯҳҳои фразеологӣ якбора устувор аст, ки суханони зебо доранд. Ин аст, ки агар шумо омӯзиши амиқро ба даст нагиред, пас маънояшро муайян кардан мумкин аст. Ин ибораҳои номаълуме, ки дорои маънои луғавии дорои нуқсонҳои зеҳнӣ, тасвир кардани ҳикояҳо, хосиятҳо, давлатҳо ва аломатҳои дар забони адабии хеле кофӣ мавҷудбуда мебошанд. Ҳамаи онҳо суханони заиф ва эҳсосоти бештарро эҷод мекунанд.