Ибораҳои феъли: мисолњо ва хусусиятњои

фасли ибораҳои забони русӣ таҳти наҳвӣ ном, меомӯзад. Онҳо дар сохтор ва мақсади асосии каломи фарқ мекунанд. Ин мақолаи тасвир ибораҳои феъли, мисолҳо ҳастанд, такя шуданро надорад.

ибораҳои таснифи

Дар Русия, ибораи Маҷмӯаи ду ва ё зиёда калимаҳои аст, ки дар як калима, дигар - вобаста мегардонад. Якчанд таснифоти аз collocations нест.

, Назорати (калимаи асосии назорат номи қисми суханронии истода, дар сурати oblique: ба дӯстии бо хоҳари вай) ва abutment (суханони танҳо вобаста ба: Бо хусусияти тобеи сабаби мерезед, маҷмӯи суханони дар асоси гуфтушунид (насими тоза калима вобаста сардори байни гендер ва singular монанд) маънои: Ранг зебо).

Дар асоси кадом қисми сухан каломи муҳим, номиналии дурдаст, шифоҳӣ, ибораҳои adverbial аст. хонаи баланд, касе хандовар, якрав дар як нек, даҳ автомашинаи: Номи калимаи асосии аз ҷониби як исм, сифат, ьонишин ё ададӣ намояндагӣ мекунанд. як ибора феъл - Агар калимаи бо феъли намояндагӣ мекунанд. Мисолҳо: мебанданд пеш, нигоҳ калима як аст, барои гуфтушунид. ибораҳои Adverbial дар забони русӣ камтар. Онҳо калимаи - зарф ба зудӣ надорад, хеле ором, озори фаровон.

Зерин ибораи феъли ва исм хоҳад ба таври муфассал ба шумор меравад.

Муносибатҳои байни аъзои ибораҳои

Дар ибораҳои сохтори нобаробар доштани муносибатҳои гуногун. Дар куҷо ҳамоҳангсозии - коммуникатсионӣ attributive, идоракунии - объект, contiguity - adverbial. Феъл ва ибора исм дар забони русӣ аксарияти мутлақи ташкил медиҳанд. Вобаста ба ТОБЕИ дар ин ҳолат метавонанд гуногун бошанд.

Номиналї одатан ба шартнома (мор) ва идоракунии (либос flowered) сохта, хеле кам дар умрам (Кафе дар Сочи). ибораҳои феъли дар забони русӣ доранд, идоракунии (бо рассом сӯҳбат) ва abutment асос (илова кунед, то ба зудӣ). Ҳамин тавр, ҳар се намуди муносибатҳо дар ибораҳои баробар маъмул аст. Вақте, ки ибораҳои таҷзияи аз нуќтаи назари наҳвӣ бояд намуди калимаи асосї, хислати коммуникатсия ва муносибатҳои хеле махсус нишон дода мешаванд.

Идоракунӣ дар ибораҳои шифоҳии

Феъли аст, ки бо исм, дар алоқаманд мавриди oblique, нишон чунин муносибот ба тобеи табиат мисли назорати. Ин аст, ки маҷмӯи суханони, ки оид ба идоракунии асоси он ҷо калимаи асосии аз ҷониби як феъли намоянда - як ибораи феъли. Мисолҳо: ба оварад берун аз шаҳр баъд аз дигар рафта, барои дидани ғуруби, охир майдони рафта.

меъёрњои идоракунии

Бо ин ибораҳои нақл баъзе аз қоидаҳои грамматикӣ аз идоракунии. Ҳамин тариқ, феъли пардохт талаб пушти исм бе пешоянд дар винителний (барои таъмир пардохт), дар ҳоле, ки феъли пардохт аст, ки бо исм ҳамон алоқаманд, балки бо як пешоянд (барои таъмири пардохт). Баъзан хато дар истифодаи verbs бо маънои дарки визуалӣ дод. Агар ин калима бисёр вақт истифода бурда мешавад, то дар бораи баҳонаи назар (ба тамошо ғуруби), пас роҳи ба қадри баҳона аст, талаб карда намешавад (тамошо ғуруби - нодуруст ҳисоб мекунанд, дуруст қадри ғуруби).

Хусусияти махсус гум феъл, ки назорат prepositional Пас, дуруст мегӯянд, пазмон хонадони ман, барои шумо, барои шумо аст. Баъзе verbs ҳастанд паси талаб исм дар мавриди genitive, дар ҳоле ки аксаран иштибоҳан бо винителний истифода мешаванд: Натарс, мерасад, ва аз бут дурӣ дигарон.

Моҳияшонро дар ибораҳои шифоҳии

їумлаіо хеле маъмул дар асоси умрам он ҷо калимаи асосии аз тарафи феъли, он аст, ки ибораи шифоҳӣ намояндагӣ мекунанд. Мисолҳо: истода, фикрронӣ, тамошои дӯзем, омад, то ки гап, бинӯшед какао. Суханони вобаста abutment забҳе, калимаи immutable. Ин метавонад infinitive, gerund, як исм, зарф, ки танҳо дар маънои каломи асосии пайваст.

ибораи феъли ва мустанад

Гуфтугӯ, ки дар он калимаи - ва феъли вобаста - infinitive феъли, он душвор аст, ки ба фарқ аз як мустанад шифоҳӣ таркибии. Далели он, ки чунин як мустанад дорои сохтори монанд бо ибораи феъли аст. Барои намуна, як занги барои аниќ - ин ибора (дар фикрҳои ҳукми аъзои тавр гуногун), ва мехост, барои аниќ - дар мустанад (таъкид ҳамчун як қисми ҷазо).

Фарқ чунин тарҳҳои осон аст. Дар мустанад шифоҳӣ мураккаб пеш аз феъли infinitive бояд nepolnoznachny, ки худ ба зимма нест, бори semantic: оғоз ба кор, мехостам, ки ба мубодила, ман қарор додам, то биёяд. Ибораи феъл бо сухане вобаста ҳам феъл infinitive notional: фидо истироҳат, рафтор ташкил фармон ба пеш.

Намунаҳои ибораҳои шифоҳии аз адабиёти

ҳастанд, чунин нест, љойњои корї дар забони русӣ, ки ба талаб намунаҳои як падидаи забонӣ аз адабиёт. Дар ин ҷо баъзе маслиҳатҳои аз ибораҳои феъли аз матни нависандагони Русия мебошанд. "Шумо метавонед овози боз бишнавед, ҳатто ... сержанти». «Худро боиси ба таври дақиқ». «Ӯ хуб хизмат ... бо ҷидду ҷаҳд пурра» (VG Korolenko «аҷоиб»). "Blockhouse пиряхҳо кам leans пеш афтед». «Вақте ки ҳаво комилан хушк аз он аст». «Дар миёни душворӣ ... август ва сентябри соли намемонад парвоз кардаанд» (Fet А.А. «душворӣ Тирамоҳ"). "... мавҷи сабз гузашта glided». «... шаҳр ... ба назар чунин мешуморанд ва sensitively ва оромона буд». «... моҳро ... ... Ман бо осмон равшан gazed» (Turgenev АСТ »Asya»).