Мо меомӯзанд, намуди ҳукми мураккаб

ҳукми Маҷмааи - маҷмӯи алоқа ягонаи адад syntactic predicative, ки вазифаи - ба сифати як воҳиди коммуникатсионӣ амал мекунад. Оддӣ карда гӯем, ҳукми мураккаб - як сохтори бо ду ва ё зиёда асосҳои грамматикӣ. Дар асл, чанд аст ҳукмҳои содда, вобаста аз тарафи ягона воҳиди мураккаб бештар.

Мафҳуми «ҳукми мураккаб ва шаклҳои он" як ихтилофҳо байни philologists аст. A. A. Shahmatova ва тарафдорони он, ки ҳукми оддӣ дохил дар BSC, ба аҳамияти худро ҳамчун semantic ва сохторӣ гум намекунад. Пайравони ин назария дурӯғ ҳукми мураккаб (BSC) ҳамчун воҳиди syntactic алоҳида.

Philologists мактаб VVVinogradov, аз тарафи дигар, мегӯянд, ки пешниҳодоти оддӣ истиқлолияти худро дар доираи MSP пурра аз даст медиҳад. Ин нуқтаи назари маъмул аст, он дар асоси таълими Русия дар мактаб шуд.

Намудҳои ҳукми мураккаб дар Русия намудҳои гуногуни коммуникатсионӣ, ки омехта, ҳукми оддӣ ҳамчун як қисми комплекси мебошанд.

SSP аст, одатан қисмҳои баробар, ҳамеша вобаста conjunctions ҳамоҳангсоз. (Омадем, рӯзҳои гарм, вале дар шом он ҳанӯз ҳам сард шуд. Ӯ ширкатҳои гей дӯст надорад, ва онҳо шикоят намекунанд.).

Дар навбати худ, иттифоқҳои касаба навъи SBS ба зергурӯҳҳои тақсим карда мешавад. Қисмҳои касаба пайваст (мувофиқан, онҳо муносибатҳо пайвастшавӣ баён) фиристонад. Одатан, дар амал доранд, ки дар ҳар яке аз қитъаҳои ҷудошуда, ба ҷои ҳамзамон. (Вай хеле тарс буд, ва чашмонаш аз ашк пур карда мешавад. На танҳо дӯсти ман рафтанд, дирӯз, вале хоҳари ӯ намехост, ки ба мондан.).

MSP бо conjunctions adversative нишон амале, ки ҷой сарфи назар аз чизе ва ё ба мухолифат бархостанд. (Николай месуруд бад, вале он дар Хори уқубат кашид. A ҳафта борон буд, вале ба ин субҳ офтоб берун омад. Сӯҳбат ба падару модари худ, ва онҳо ба зудӣ ба воситаи.).

MSP бо амал, муштаракоти disjunctive, ки пайдоиши як вақт, ки мумкин нест. (Ин офтоб ба замин месӯзад қариб ба замин, борон рехта мешавад. Он дар масофаи Thunder не, на садоҳои аз пиротехникӣ.).

Ин намуди ҷазои мураккаб истифода бурда, дар суханронии аксаран, зеро ки онҳо нисбатан осон сохтмони мебошанд.

Ба гурӯҳи дуюм ҳукми мураккаб - COMPOUND (NGN). арзиши умумии онҳо аллакай дар унвони муайян карда мешавад, як қисми чунин як тарҳи мавзӯъ дигар мебошад. (Ман баргашта, вақте ки он тирамоҳ. Ман дароз пас аз сутуни, ки оҳиста-оҳиста паси уфуқи нопадид waved.). Дар ин созишнома аст, ки ҳамеша қисмҳои асосӣ ва лавозимоти нест.

Ин намуди ҷазои мураккаб низ аз рӯи арзишҳои ки изҳори касаба тақсим карда мешавад. навъи SPP аст, муайян карда мешавад дар як банди дар тобеияти, ки онҳо мумкин аст:

• Attributive ё ьонишин-attributive. (Ман мехоҳам шаҳр, ки дар он ба воя расидаи ман. Ман ки аз он чӣ барои ман беҳтарин фикр.).
• Izjasnitelnyh. (Ман имрӯз шод омадам дорам).
• Adverbial, ки, дар навбати худ, метавонанд ба вақти баён, ҷой, ва ғайра (Ман бармегардам, вақте ки ман таҳсиламро тамом мешавад. Онҳо дар самти ки аз он садоҳои. Дар бештар Ман хаста рафт, то мағзи ман бадтар аст).

Намудҳои ҳукмҳои мураккаб ба SCF ва NGN маҳдуд карда намешавад. пешниҳодҳои asyndetic вуҷуд дорад (BSP). Аз таърифҳои пайравӣ ва қисмҳои алоқаманд худ касаба, ва интонасия нест. BSS метавонад арзиши эзоҳоти causation, иваз экспресс доранд. (Мо бедор субҳидам, бархез Мо дертар хурдтарин ҳаросон шуданд: садои рӯ берун бошад хеле баланд аст ман бемор шуд - дарс, зеро ин бекор ...).

Намудҳои маҳкум мураккаб метавонад як сохтори мураккаб бештар доранд. Онҳо бисёр вақт ҳозира ва иттиҳодияҳои, ва пайванд conjunctionless. (Барои муддати дароз дар он шаб буд, аммо кӯдакон дучор нашавед хоб: онҳо пешгирӣ мусиқии баланд, ки аз клуб шунида).

Истифодаи ҳукми мураккаб дар як суханронии зикри як салоҳияти овози хуб сухан.