Таҳқиқ ва бе мақсад: мисолҳои. Кадом суханони бе охири?

Morphemics омӯхтани қисми зиёди калимаро, ба монанди реша, аглисии, пешванд, марра. Дар Русия, ки на сухани метавонад ҳар гуна ин ќисматњо, ба истиснои реша бошад. Ӯ боркашон асосии маънои lexical аст. Дар қисми боқимондаи калима ё танҳо он маънои грамматикӣ баён мекунад. A ҷои махсус дар ин рӯйхат аз хотимаи, аст, ки барои калимаҳои мустақил зарурӣ аст.

калимаҳои мустақил хотима

Қисми сухан аз забони русӣ ба мустақил ва хизматрасонӣ тақсим карда мешавад. Охирин дохил касаба, prepositions, зарраҳои ва interjections. Онҳо нест маънои lexical доранд ва танҳо ҳамчун илова ба арзиши суханони мустақил ва ё ба онҳо пайванд дар як ибора, ҷазо хизмат мекунанд. Аз ин рӯ, онҳо сабр ва endings надоранд.

қисмҳои мустақили суханронии шудаанд, то аз ин morphemes, ки метавонад тағйир дода, изҳори мансубият ба категорияи грамматикӣ ҷумла. Бештари вақт он саранҷоме беҳтар дорад.

Тақрибан ҳамаи нишонае пурмазмун он. Дар соддатарин сохтори суханони: реша + хотима меёбад. Дар реша аст, қариб ҳамеша доимӣ. Ғайри ҳастанд равандҳои забонї танњо мураккаб ба монанди омадушуди садоҳои нест. Дар охири ҳамеша тағйир меёбад.

Нақши охири калима

End - ҳадди ақали қисми зиёди калом, изҳори маънои грамматикӣ ва хизмат ба пайванд суханони якҷоя. Гуфтори пурмазмун метавонад бо охири оид ба парвандаҳои, шахсон, гендер, миқдор ва дигар категорияҳои грамматикӣ тағйир диҳед. Ин кафолат медиҳад, таркиби grammatically дуруст дар їумлаіо ва ҳукмҳои.

Вазифа дар охири калима - охири мутлақ. Бо вуҷуди ин, дар забони русӣ дорад аглисии феъл Xia аст, ки танҳо дар охири калима ҷойгир шудааст. Аз ин рӯ, дар охири, то дар пеши Ӯ бошад. Аммо ин истисно ба волоияти аст.

Барои канор охири, ба насиҳат каломро дар ягон аз ин категорияҳо грамматикӣ маълум зарур аст. Масалан, як тағйири шумораи нишон медиҳад, ки чӣ тавр овоз тағйир хоҳад ёфт: ба саг - саг, сабз - сабз, онро - онҳо мебошанд. Тавре ки шумо мебинед, ҳамаи ин суханонро ба охир ҳарфи (садо, morpheme) тағйир ёфт. Ин хоҳад охири.

суханони notional бетағйир

Дар Русия як калима пурмазмун бе интиҳо нест. Намунае аз ин ба бисёр маълум аст: cab баланд, суруд. Ин як қисми пурмазмун сухан аст, вале онҳо аз сабаби шароити таърихӣ ва хусусиятҳои грамматикӣ тағйир намедиҳад, ва аз ин рӯ endings лозим нест. connectability грамматикӣ зеро ки ин суханон ба prepositions мебошанд.

Баён намудани ҷинс, рақами парванда дар ин суханон аз тарафи вобаста ба онҳо муайян карда мешавад. Барои мисол: сабз-таксӣ - охирин ьинси миёна калима дар singular. Ин аз сифат аст, ки он низ дар шакли ҷойгир ошкор аст.

Мутаассифона, на ҳама медонад, ки чӣ суханони бе охири ба забони русӣ. kangaroos, пероҳан, Миссисипи: Ин Забони аз забонҳои дигар қарз. infinitives шифоҳӣ низ endings надоранд: суруд, рақс, tumbling. рӯза баланд, гарм,: Adverbs суханони дар як пурмазмун бетағйир мебошанд. Дар садои гузашта -o аксаран ба сифати охири номида мешавад, бо вуҷуди он хос барои лаҳҷаҳои аглисии аст.

Шакли махсуси феъли - gerund - низ дорад, то охири, зеро он ғарқи баъзе хусусиятҳои грамматикӣ adverbs: хониш, ки кучое дуртар гурезам.

охири сифр

Ҳамчунин дар забони русӣ ҳастанд, суханони бе охири, намунаҳои, ки дар асл хотима вуҷуд доранд: асп, миз, дари шаб. аспҳо - - аспи - аспҳо, мизи - мизҳои - мизи - ҷадвалҳо ва шабона - шаб дари - дари аспи: Он ҳангоми иваз фавт ё рақами пайдо мешавад.

Ин падида аст, филология номида ночиз-қатъ мегардад. Дар шакли ибтидоии он дорад, изҳори ҷисмонӣ. Дар охири забони кӯҳна славянии аст, бо истифода аз номаи Z, ки хонда намешавад изҳори, аммо ишора намуд, ки ин калима мумкин аст тағйир: stol, зиёиён. Бо гузашти вақт, ки ин нома дар даст гирифта буданд, вале дар охир ин суханонро, дигар ҷисман мазкур.

Бинобар ин, шумо бояд эҳтиёт дар муайян намудани суханони morpheme notional бошад.

суханони пайдоиш хориҷӣ

муштараки забон - қисми муайяни раванди ғанисозии lexical. Вобаста ба вақти қарз суханон ва фаъолияти истифодаи он, он лаҳза метавонад ба системаи грамматикӣ ва ё муносиб. Дар сутуни киштӣ, як муҳосиб ва телефон: Ин дер суханони бисёре аз баромадкунандагон модарӣ аллакай чун як оила донистанд қарз шудааст.

таксӣ, метро, kangaroos, пероҳан, қаҳва: ҳамчунин як зумра оёти, ки қодир ба табдил қисми мукаммали забони шуда накардаанд, вуҷуд доранд.

Дар ин суханон, ки дар охири аст садои садонок, ки аз ҷониби бисёриҳо ҳамчун қисми тағйирёбанда донистанд. Дар асл, ин суханон ҳастанд анҷоми нест, намунаҳои, ки мо ҳар рӯз ҷавобгӯ.

Аз ин рӯ, grammatically нодуруст, ки мегӯянд: Баҳси бар kofem, духтар куртаат, омада ба метр, дар ду таксӣ. сафед грамматикӣ барои чунин тағйирот дар забони русӣ ҳанӯз. Шояд дар вақти ба онҳо табдил суханони пур тағйирёбанда, вале дар лаҳзаи рушди забоне, ки онҳо фақат дар як шакл ҳастанд.

infinitives

Оид ба масъалаи оё суханони бе endings ба забони русӣ ҳастанд, ҳар як олим дар тасдищӣ ҷавоб хоҳад кард. Дар ҳақиқат, оила аз оёти бисёр, ки тағйир намедиҳад ҳастанд, ва аз ин рӯ, ба як қатор категорияҳои грамматикӣ надоранд.

Ин пеш аз ҳама infinitives. шаклҳои феъли системаи забони русӣ хеле васеъ ва гуногунљабња мебошад. Далели он, ки ин шакл метавонанд ба сифати қисми алоҳида сухан вуҷуд надорад, дар ҳоле, ки хусусияти асосии - ишора амал.

Infinitives - аст, дар шакли ибтидоии verbs. Вазифаи асосии онҳо - ба анҷом маънои lexical: рафторе, чунин, бидуни истинод ба шахсият, вақт ва тарзи иљрои (хондан, навиштан, идора, суруд).

Дар ин шакл, ки онҳо метавонанд дар ҳукмҳои дар нақши шифоҳӣ ва исм гап. Агар дар охири infinitive пайдо мешавад, он феъли шахсӣ ё participle мегардад.

Боз як шакли тағйирнопазири феъли - gerund - нишон медиҳад, раванди иҷрои амал ва нест, ташкил охири, вале хос барои ин қисми аглисии суханронӣ мекунад.

зарф

Зарф ҳеҷ як қисми тағйир сухан амал мекарданд. Ин суханони бе охири мебошанд, намунаҳои он нишон медиҳад, ки вомбарг метавонад дар ибораҳои ва бе тағйир додани категорияи грамматикӣ бошад.

Нақши лаҳҷаҳои забони - нишон ҳолатҳои иловагӣ амал. Гарчанде ки онҳо маънои lexical дошта бошад, дар асл як истиқлолияти мукаммали оё хурмое ҳам нестанд.

Масалан, «суст» ё суръати «рӯза» пешниҳод менамояд иҷрои амал. Аммо бе феъли он аст, маълум нест, ки чӣ аст, ки дар ғӯлачӯб. Дар ҳамин дахл дорад ба ягон adverbs дигар.

Аз ин рӯ, сарвати категорияњои грамматикӣ, чунон ки дар феъли ё исм, он аст, нест, ва талаб карда намешавад. Баъд аз ҳама, маънои асосӣ ва маънои lexical аз хоси аглисии аз adverbs изҳори.

унвонҳои хориҷӣ ба забони худ

Дар байни калима тағйир намеёбад, ва аз ин рӯ бе интиҳо, аз они аксари номҳои дурусти хориҷӣ: Рио-де-Жанейро, Миссисипи, «Peugeot». Ин суханон суст људо пешванд, реша, хотима аглисии.

Сабаби ин - хусусияти системаи забонҳои хориҷӣ. Баъзе чизҳо ба назар мерасад ба шахсе, uninitiated хеле монанд ба забони русӣ аст, ҳарчанд дар асл мо бо homonymy interlingual дар morpheme мушаххас рӯ ба рӯ.

вуҷуд доранд, албатта, як массиви тамоми суханони монанд, ки ба забони мо омада, як қисми системаи грамматикӣ он гарданд: Саҳрои - Саҳрои, Анд - дар Анд, ки Rhine - Rhein. Аммо дар чунин оина хотима танҳо Русия ва нест, нисбат ба забони модарӣ аз ин суханон.

моли морфологӣ

Филологияи медонад суханони бисьёр бе endings, намунаҳои, ки дар баромади рӯз ҳамаи баромадкунандагон истифода бурда мешавад. Ба имконияти мавҷудияти ин оёти фаровони morpheme ва маънои грамматикӣ таъмин карда шудааст.

На танҳо дар охири метавонад ба шакли калимоти, вале suffixes тағйир диҳед. Илова бар ин, бештар ба мушоҳида мерасад, вақте ки ба охири як калима меистад нишоннамои категорияҳои грамматикӣ дар дуюм. Ин аст, ки калимаи асосии талаб вобаста аст, аз шакли аст, ки хоси ва худро ба: а куртаат хокистарӣ, як куртаат хокистарӣ, ҷомаашро хокистарӣ, куртаат хокистарӣ.

Инчунин дар забони англисӣ бештар аз суханони бе ягон endings, ва категорияҳои грамматикӣ доранд, ба воситаи prepositions, ки боиси мушкилоти сахт дар омӯзиши мардуми-наылкунандагон забонҳои славянӣ, ки хеле таҳия endings парадигмаи изҳори, бо зикри баъзе аз шакли калима.