Ваҳдати Phraseological: Хусусиятҳои муайян ва мисолҳои

Омӯзиши забони оғоз бо омӯзиши адабиёт, пас таълим талаффузи садоҳои ва, ниҳоят, ҳамаи ин иборат дар каломи. Ва агар дар аввал ќоидањои ташаккули ибораҳои, ба ёд осон мегардад, ва, умуман, шумо метавонед баъзе мунтазамии ки тавассути он шаклҳои забони қисми сухан, пешпое хоҳад ҳамеша онҳо дар хотир - ягонагии phraseological, ё, танҳо бештар, - лаҳҷаи, ки Шумо метавонед бо танҳо бо cramming дароз ва ҳеҷ каси дигар омӯхта метавонем.

ягонагии phraseological чист

Бо вуҷуди ин, мо, мардуми Русия сухан, ки дар бораи натавонистани дарк шикоят намекунанд ифодаи устувор ба забоне, чунки мардуми Русия аст, ҳамеша як навъ «Афоризмҳо», ки пурра ба вазъияти кунунии тасвир нест.

Русӣ ба забони ҳисоб яке аз њама мушкил ба омӯзиши сабаби ҳузури як plurality маротиба, феъли conjugation, як тарзи ташкилёбии нав қитъаҳои сухан, балки дар аксари ќатор тавсияњоро - он фақат дар ҳамон лаҳҷаи, ҳамон phraseological дарз надошт, ваҳдати. Рақобат бо сарвати забони русӣ aphorisms метавонад танҳо бо Чин.

додан эҳсосӣ муайян - лаҳҷаи дар суханронии бо мақсади ба он оро, онро ҷолиб бештар, на камтар истифода бурда мешавад. Ин аст, на ҳама вақт, ҳатто баромадкунандагон модарӣ куҷо буд, ки ифодаи махсус вуҷуд дорад, вале ҳамеша бо хурсандӣ истифода дар сухан ифодаи устувор кунанд.

Барои фаҳмидани он ки ба маънои баъзе аз ибораҳои дар ҳама гуна забон, ки шумо лозим аст, то шиносоӣ бо тафаккури мардум, аз омӯхтани онҳо одатҳо ва одобу ахлоқи, қоидаҳои ҳаёт. Ва он гоҳ, шояд, тамоми бесарусомонӣ аз суханони равшантар мегардад.

лаҳҷаи чист ва лаҳҷаи?

Дар душвораш чизе, ки ба шарҳ якҷоягӣ бемантиқ аз суханони кӯдакон, чунки консепсия онҳо ҷаҳон мантиќї ва пайвастаи, ва аз ин рӯ, ваҳдати phraseological аст, - он чизе афтидан аз рафти муқаррарии чорабиниҳои аст, ва зарур аст, ки ба пайдо кардани додани тавзеҳот.

Барои оғоз барои мубориза бо ин ҳама бесарусомонӣ: дарз phraseological, ваҳдати phraseological phraseological ва баён - ҳамаи ин ҳамон чизе аст, ва ё дар миёни ҳамаи онҳо ҳамон, тафовути вуҷуд дорад? Бале, дар ҳақиқат, дар миёни онҳо барои забоншиносон ва philologists фарқиятҳо қариб азими, балки барои мардуми оддӣ аз он ҳама - лаҳҷаи. Аммо агар шумо Фаҳмонед, ки мухтасар, пас:

• дарз Phraseological - як комбинатсияи ҷудонопазири суханони аст, чуноне агар ин суханон аз ҳам ҷудо шудаанд, он гоҳ ба маънои умумии тамоми ибораи аз даст дод. Ба ибораи дигар, пайвастшавӣ бо якдигар, як калима тамоми нав, ба маънои рамзӣ ташкил медиҳанд.
• Ваҳдати Phraseological - дар муқоиса ба Варианти аввал, ки дар ин ҳолат, ин калима то ҳол дар маънои аслии худ истифода бурда мешавад, ва ибораи аст, ки дар принсипи, мумкин аст, ки ба ақл, ҳатто тарҷумаи он ба забони дигар: тасвири фитнаҷӯӣ ҳанӯз rayed.
• таркиби Phraseological ибораҳоро аз ҷониби он, ки онҳо доранд, аз як калима доимии ки мумкин аст бо параметрњои дигар, омехта тавсиф карда мешавад. Оддӣ карда гӯем, ин ибора metaphorical аз ҳиссиёти, ки танҳо аз дар боло ошкор бештар кард.

намунаҳои phraseology

Бо интихоби лаҳҷаи дар ҳама гуна шахс аст, ҳеҷ мушкиле нест. Ҳар медонад ифодаи мӯътадил "нодон дар атрофи», «суст», «аз дасти", "бо халиҷе-мекашидем», «хам дар гиреҳ», «бирезед оид ба шумораи аввал,» ва љайраіо. Ин adhesions ҷудонопазири худи, ба ҷудо ин суханонро аз якдигар мебошанд - аст, ки ба нобуд кардани гуфтаҳои хеле каноникӣ. Баъзе аз чунин ибораҳои дар ҳаёти ҳаррӯза пайдо зуд-зуд, ки мардуми Русия кард гӯши истифодаи чунин таркиби бурида нест, балки як аҷнабӣ барои муддати дароз доранд фаҳмонда беақл ва чаро он бояд фиреб карда шавад.

Ҳамаи бо ифодаи шинос »рафта, бо ҷараёни», «ба gnaw хоросанг илм», «сайд оид ба доми зинда», «тундбод дар teacup», «хеле вазнин» ва љайраіо. Ин ягонагии phraseological аст. Баъзе аз чунин изҳори шудаанд лаҳҷаи ёфт аксар вақт. Ва низ ба сабаби онҳо бурида нест, гӯш гӯянда модарӣ, баъзан мо ҳатто пай намебаред.

Комбинатсияи ва ваҳдати

A каме мураккаб бо тамоми таркиби phraseological, чунки он ҷо дар ҳақиқат лозим аст, хаёлот ба хотири фаҳмидан мард. Мардуми Русия, барои мисол, хеле хушҳолӣ «сӯзонд» ҳиссиёти худ, ки оё он шарм, осебе, ё муҳаббат аст. Ё ин: Хуб, ман маънои бегона, ки то ҳол ба фиреб русӣ ё сафсатае бардошта намефаҳманд. Яъне, дар ин ибораҳо як калима доимӣ аст, ки ба маънои рамзӣ истифода бурда мешавад, ва сухани тағйирёбанда дуюм аст.

Тавре ки мумкин аст аз тавсифи дида, ваҳдати phraseological ва таркиби phraseological дарк аҷнабӣ баъзан хеле осон, аммо роҳи мубориза бо як adnations: ба онҳо омӯхта тавассути дил. Ва бори дигар, он матлуб аст, ба нест, манфиатдор дар Русия аст, ки «фулуси», «лелаи» ё «ҳавлӣ» - худи вай, ки ростқавлона намедонанд.

фолклор

View ҷаҳон барои бисёре аз наслҳои ташкил додани иттилооти аз ҷониби падару модар ба фарзандон, ва ҳамин тавр, барои бисёре аз наслҳои оянда. Шеъру, сурудҳо, достонҳо, epics, twisters забон, масалҳои ва суханони - ҳамаи ин фолклор, ва он миллати ҳар аст. Омӯзиши фарҳанги ниёгони, аксаран хеле осонтар барои фаҳмидани он вақт амал намуд ва дар бораи одамони чизе фикр ва то он осонтар аст, ки ба ақл, ки ҳикмати ин замон дар илми муосир ёфт.

Ваҳдати Phraseological ҳеҷ каси дигар мисли сухани ҳамон, ки одамон пеш аз сӯҳбат шуда буд. V. I. каиқаш, барои мисол, дӯст медоштанд, то сафар ба дењањо ва љовидон чунин ифода, сӯзондан онҳо ва баён. Ва қисман ба қарзӣ худ аст, ки дар бисёре аз ибораҳое ба ин рӯз нигоҳ дошта шуд.

Чӣ яъне гуногун аз масал суханони?

Далели он, ки чун ќоида, анҷом маънавиёти ибратомӯз баъзе замимагардидаи ки дар ҳукми ҳамон. Ин аст, ки пешниҳоди мумкин paraphrased, иваз ё дарсњо баъзе калимаҳо дар ҳоле ки нигоҳ доштани маънои - он аст, ки шахси ягона нест, мисли он ки ба суханонро, суханони он бетағйир мебошанд муқобилият кард. Ин дар Суханони вақт тавсиф вазъ барои изҳори эҳсосоти, ва танҳо расонида, дар Россия.

болҳои куҷоянд

Аксари лаҳҷаи ва ибораҳо собит маълум зеро вақти Русия Доруњо ва Киев шуд - модари шаҳрҳои Русия, балки аз он возеҳу равшан аст, ки таъсири қавӣ бар вожагон ва як нависандагони классикӣ, сайд ибораҳои, ки то аз ҷониби мардуми дӯст медошт.

Дар кори машҳури Русия, қарз аз ибораҳоро - он «Вой аз Wit" Griboyedov. Ҳамаи бо ибораи шинос: «. Дар ин ҷо ман акнун на ҳастам савораи» «Анъана тару тоза», ё суханашон "! Karet ман, сармураббии« Ё Аммо чанд медонанд, ки ҳамаи ин аз корҳои бузурги Русия гирифта мешавад. Аксар вақт онҳо ба номи бозӣ, чун аз лаҳҷаи истифода баред.

Баён аз аъмоли Пушкин, Толстой, Bulgakov ва бисёр дигар классикон, то ки қадам дар як суханронӣ, ки аллакай гумшуда он решаҳои. Ин аст, ки чаро он классикӣ аст, ки ба ҳама шинос аст.

Тавре дар бораи ибораи сайд, аз он ғайриимкон аст, ба ёд синамои шӯравӣ, вақте ки бисёре аз китобҳои ғайри ва тасвир. Кофӣ аст ба он хотир, ки "Гӯсолаи тиллоӣ"! "Пул дар субҳ - мизу шом» - метавонад мардуми Русия мегӯям, ва maliciously табассум, ва ҳатто дар бораи чӣ тавр фаҳмиданд ягонагии phraseological чунин хориҷӣ фикр намекунам. Барои бархе аз ин метавонад ба мисли он такаббур ба назар мерасад, аммо мо дарк мекунем, ки ишора ба Ostap Bender, ва ҳатто якҷоя хандон.

Phraseology дар ҳаёти ҳаррӯза

Бисёре аз мо ҳам фикр намекунед, ки чаро мо истифода изҳори муайян ва ба он ҷое по дар ин гуфтаҳо ба воя мерасанд. Ваҳдати Phraseological, намунаҳои, ки ягон шахс Русия дарҳол ба ёд, дар асл инъикос тафаккури, гумрук ва тарзи фикрронии мардум.

Масалан, фикр кунед, фарқи байни ду ибораҳои устувор дар русӣ ва англисӣ: «Оё ё бимиред" - англисӣ мегӯянд. Дар айни замон, мардуми Русия мегӯянд баръакс: «Бимиред, балки кор», ки маънои онро дорад, нотарсии марг.

Ё ибораи дигар: «пардохт охир ҷомаи худ», ки мегӯяд, дар бораи одати ҳар чизро ба хотири беҳбудии дигарон.

дили Русия

Ҷолиби диққат аст, лаҳҷаи ва дар он дил таъсир аст. «Барои шикастани дил», «бо тамоми дили ман / тамоми дили ман», «дил гузариш ба як задани», «дил bleeds» ва љайраіо. Далели он, ки дар тафаккури Русия бисёр бодиққат ба олами ботинии инсон. дароз имон овардаед он шудааст, ки ҷон дар сандуқе зиндагӣ мекунад, доранд, дар дили тамоми ҳиссиёт ва дилҳо clustered.

Ваҳдати Phraseological "дасти дил» аз рӯи одати гузоштани даст бар сина ӯ, вақте касе мегӯяд, самимона офаридааст. Ин иқдомро нишон медиҳад, ки одамон айнан дили худро ба дигарон мекушояд ва ба ин васила тасдиқ ҳақ будани суханони ӯ. Дар хотир доред, ки одати қасам қасам бар Китоби Муқаддас, ки дар ин ҳолат он аст, ки дар дасти гузошт. Лекин, агар шумо дар дасти китоби надоред? Дасти худ ба чи муқаддас аст, ки ба одамизод ба дараҷае, ҳамон тавре ки дар китоби гуфт. Барои ҳамин, ӯ мегузорад дасти Худро бар дили худ.

Аз лаҳҷаи забони англисӣ

На танҳо забони русӣ баъзан ҷорӣ dissonance маърифатї омезиши куҳна - ягонагии phraseological аст, ки ҳамчунин бо забони англисӣ. Баъзе аз онҳо бо таърих, дигар вобаста - бо тафаккури ва одатҳои аз Бритониё.

Ибораи бештар маъмул англисӣ, шояд, садо, то буд: «Ҳар абр дорад, андова ва нуқра». Чун дар мавриди Русия аст, ки ба тарҷума айнан аст, ҳатто ба маблағи кӯшиш нест. Бояд осон ба ёд мешавад, ки ин ибора садо монанди рӯҳбаланд карда, гуфт: «ҳама чиз мумкин нест, он қадар бад".

Дар Британияи Кабир дӯст хӯрдани калимаҳои. Бевосита ва бигӯ: «Ба бихӯред суханони як", ки дар маънои хеле монанд ба Русия "ба он молро бозпас мегиред». Бисёре аз ибораҳое дар забони англисӣ аксаран тачҳизотҳо дар Русия, ва баръакс доранд, то барои фаҳмидани баъзе ягонагии phraseological ҳам русӣ ва англисӣ ба осонӣ.

Ваҳдати phraseological Чин

Барои рақобат бо забони русӣ дар робита ба шумораи ибораҳои гуногун метавонанд Чин ҷуз. Ин аст, маълум бошад, дар бораи як ҳазор аломат, ва баъзан бештар калимаҳои. Дар яке аз сокинони Чин монанд ба Русия хеле дақиқ: ин рӯз дар ифодаи забони маҳфуз худ, ба дурӯғ баргашта, дар аҷдодони асри гузашта. Чин ба таърихи халқи худ назар хеле бодиққат, ва аз ин рӯ алоқаманд Ваҳдати phraseological ба забони чинӣ, сарфи назар аз он, ки грамматикаи бо маротиба ба таври назаррас тағйир ёфтааст, ба ин рӯз наҷот ёфтанд.

Хусусияти фарќкунандаи суханони пуршиддати дар Чин аст, ки чунин ибораҳои одатан аз ду қисм иборат аст: якум - ин нишондод хеле сухан, ки қисми дуюм - ба шарҳи он чӣ маъно дорад. Барои мисол: 守株待兔 - «барои ҳавои баҳр», «таваккал тақдир интизор». Тарҷумонҳои Чин аст, махсусан ҷолиб ба тарҷума ин гуна лаҳҷаи, ки онҳо дар як вақт ташкил карда шуданд, вақте ки ҳатто забони навишта шудааст гуногун буд.